3 CR 303/59

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jerzego K. i Rozalii Sz. przeciwko (...) w Cz. o 13.758,45 zł na skutek rewizji powodów od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 6 marca 1959 r. VII C 824/57 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Wojewódzkiemu w K. do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktycznePowodowie twierdząc, że pozwana od 1 listopada 1950 r. do 8 stycznia 1952 r., zajmowała nieruchomość w pozwie określoną, której połowa stanowi własność powoda, natomiast co najmniej jedna czwarta jej części stanowi własność powódki, domagali się zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda kwoty 10.557 zł 54 gr i na rzecz powódki kwoty 5.278 zł 17 gr z odsetkami.Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Sąd Wojewódzki wyrokiem z dnia 13 czerwca 1956 r. nr VII 624 i VII C 748/55 zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 9.172 zł 30 gr z 8% od 12 października 1955 r. i na rzecz powódki Rozalii Sz. 4.586 zł 15 gr z 8% od 30 listopada 1955 r., postępowanie co do reszty powództwa umorzył i koszty procesu wzajemnie zniósł. Wyrok ten na skutek rewizji strony pozwanej w części uwzględniającej powództwo został przez Sąd Najwyższy uchylony. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Wojewódzki wyrokiem z dnia 6 marca 1959 r. nr VIII. C 824/57 oddalił powództwo i zasądził od powodów na rzecz strony pozwanej zwrot kosztów procesu w kwocie 1.284 zł.Powodowie zaskarżyli wymieniony wyrok Sądu Wojewódzkiego rewizją, którą oparli na podstawie z art. 371 § 1 pkt 1 k.p.c. i wnieśli o uchylenie wyroku oraz przekazanie sprawy temuż Sądowi do ponownego rozpoznania przy uwzględnieniu kosztów procesu.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Wyrok Sądu Wojewódzkiego z dnia 6 marca 1959 r. został wydany przy współudziale sędziego (...) jako przewodniczącego, który również brał udział w wydaniu poprzednio uchylonego wyroku z dnia 13 czerwca 1956 r. Skład Sądu Wojewódzkiego przy wydaniu zaskarżonego wyroku był więc niezgodny z przepisem art. 384 k.p.c. w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 28 marca 1958 r. o zmianie przepisów postępowania w sprawach cywilnych (Dz. U. z 1958 r. Nr 18, poz. 75). W myśl bowiem art. 384 k.p.c. po uchyleniu pierwszego wyroku Sąd Wojewódzki winien rozpoznać sprawę w innym składzie. Dla oceny kwestii, czy ten sam skład sądu mógł rozpoznać ponownie spór niniejszy, miarodajne są przepisy obowiązujące w chwili wydania zaskarżonego wyroku, a nie przepisy, jakie obowiązywały w chwili wydania pierwszego wyroku.Niezgodność składu sądzącego z przepisami prawa powoduje na mocy art. 371 § 2 pkt 4 k.p.c. nieważność postępowania. Okoliczność tę należy uwzględnić z urzędu. Uchybienie to skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania (art. 384 k.p.c.).