4 CZ 30/62

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Piekarski. Sędziowie: J. Krzyżanowski (sprawozdawca), J. Krajewski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Andrzeja S. przeciwko Spółdzielni Pracy Drukarzy "G." w P. o unieważnienie uchwały Walnego Zgromadzenia, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 12 marca 1962 r.,uchylił zaskarżone postanowienie.Uzasadnienie faktyczneW sprawie z powództwa Andrzeja S. o uchylenie uchwały Walnego Zgromadzenia pozwanej Spółdzielni Pracy Drukarzy "G." z dnia 18 maja 1961 r. Sąd Wojewódzki zaskarżonym postanowieniem, wydanym na podstawie art. 191 pkt 4 k.p.c., zawiesił postępowanie, uzasadniając to tym, że według twierdzeń powoda złożonych w innej sprawie toczyć się ma dochodzenie o sfałszowanie protokołu z dnia 18 maja 1961 r., rozstrzygnięcie zaś sprawy niniejszej jest niemożliwe bez ustalenia właściwej treści protokołu.Postanowienie to zaskarżył powód, twierdząc w zażaleniu, że treść protokołu z dnia 18 maja 1961 r. w części istotnej dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie jest między stronami sporna ani też nie jest przedmiotem dochodzenia prokuratorskiego, który bada ewentualność sfałszowania protokołu w zupełnie innym zakresie.Zażalenie jest uzasadnione. W okolicznościach przewidzianych w art. 191 pkt 4 k.p.c. postępowanie należy zawiesić, gdy tego wymagają względy celowości, ocena zaś w tym względzie jest możliwa dopiero wówczas, gdy sąd cywilny po zapoznaniu się z aktami sprawy karnej dojdzie do wniosku, że ustalenia sądu karnego co do spełnienia przestępstwa mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy cywilnej.Ocena taka z reguły nie jest możliwa, jeżeli nie ustalono, czy postępowanie karne zostało wdrożone i co jest jego przedmiotem.Sąd Wojewódzki zawiesił postępowanie, opierając się tylko na oświadczeniu powoda o toczącym się postępowaniu, nie sprawdził jednak, czy postępowanie takie zostało wszczęte, a w szczególności, co jest przedmiotem dochodzenia, w jakim jest ono stanie i czy jego wyniki mogą mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.W tych warunkach skarżący trafnie zarzuca, że przesłanki postanowienia o toczącym się postępowaniu karnym i o jego wpływie na wynik niniejszego procesu są nieuzasadnione, zwłaszcza wobec twierdzeń powoda, że istotna dla wyniku sprawy część protokołu z dnia 18.V.1961 r. nie jest między stronami sporna i nie jest przedmiotem postępowania karnego.Z powyższych przyczyn zastosowanie przepisu art. 191 pkt 4 k.p.c. nie było uzasadnione, wobec czego zaskarżone postanowienie należało z mocy art. 394 i 384 k.p.c. uchylić.