4 CZ 58/61

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia S. Kałamajski (sprawozdawca). Sędziowie: M. Piekarski, W. Formański.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa małżonków Marty i Franciszka B. zamieszkałych w Kanadzie przeciwko Skarbowi Państwa oraz Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w S., po rozpoznaniu zażalenia powodów na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w G. z dnia 10 marca 1961 r., zażalenie odrzucił.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki zaskarżonym postanowieniem, na wniosek pozwanego Skarbu Państwa, zobowiązał powoda, jako cudzoziemca, do wpłacenia w terminie miesięcznym kwoty 1.000 zł na zabezpieczenie kosztów procesu pozwanego Skarbu Państwa.Zażalenie powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego jest niedopuszczalne.Na postanowienie w sprawie zabezpieczenia kosztów procesu na podstawie art. 123 i nast. k.p.c. nie przysługuje ani zażalenie (art. 391 k.p.c.), ani też - skoro nie jest to postanowienie kończące postępowanie - rewizja (art. 369 § 1 k.p.c.).W takim stanie rzeczy zażalenie powoda należało odrzucić.Nie znaczy to, że strona powodowa, na którą nałożono obowiązek zabezpieczenia kosztów procesu w myśl art. 123 i nast. k.p.c., jest "bezbronna". Strona uznająca postanowienie o obowiązku zabezpieczenia kosztów procesu za niesłuszne może nie wpłacić kaucji i przez to doprowadzić do odrzucenia pozwu na podstawie art. 128 § 3 k.p.c., a następnie może zaskarżyć postanowienie o odrzuceniu pozwu wykazując, iż jest ono nieuzasadnione dlatego, że niesłuszne było nałożenie obowiązku zabezpieczenia kosztów procesu strony pozwanej.