C 795/52

Uzasadnienie faktyczne...Zarówno pracownik przedsiębiorstwa handlowego posiadający pełnomocnictwo do sporządzania czynności handlowych, jak i kupiec - agent dokonywujący czynności handlowych imieniem innego przedsiębiorstwa handlowego, zewnętrznie spełniają te same funkcje. Dlatego ocena, czy dany stosunek prawny jest stosunkiem pracy pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, czy stosunkiem pomiędzy dwoma samodzielnymi kupcami, musi opierać się na innych kryteriach, w szczególności takich, które pozwalają ocenić, czy pełnomocnik jest samodzielnym kupcem, a więc agentem, czy też samodzielnym kupcem nie jest. Nie decyduje tu wyłącznie sposób wynagradzania usług. Np. sprzedawca podróżujący, będący pracownikiem (art. 2 pkt. 8 rozp. Prezydenta o umowie o pracę pracowników umysłowych), może być wynagradzany wyłącznie prowizją, natomiast nie jest wyłączone, że agent pobiera wynagrodzenie stałe. Również nie decyduje o treści stosunku prawnego brak obowiązku codziennego zgłaszania się do pracy, będący np. u sprzedawcy podróżującego nieraz niemożliwy do zrealizowania. Dlatego o treści stosunku prawnego decydować może tylko całokształt okoliczności faktycznych przypadku, rozważany z punktu widzenia, czy zawierający umowy imieniem przedsiębiorstwa handlowego jest sam samodzielnym kupcem. Dlatego przede wszystkim należało wyjaśnić i ocenić w sprawie czy powód miał swój własny lokal handlowy, czy też korzystał z lokalu f-my "Baltona", czy miał swój personel, czy w przypadku korespondencji w sprawach zawieranych transakcji korzystał z własnych blankietów firmowych, czy też pisał na blankietach strony pozwanej, czy do spisywania treści zawieranych transakcji używał formularzy z własną firmą, czy też z firmą "Baltony"; w końcu, czy powód zastępował również inne przedsiębiorstwa innej lub nawet tej samej branży czy też zastępował tylko stronę pozwaną. W tej kwestii zważyć należy, że kodeks handlowy nie przewiduje, żeby agent nie miał prawa podjąć się również zawierania umów dla konkurencyjnego przedsiębiorstwa, tak iż w stosunku do samodzielnego kupca - agenta musiałby taki zakaz być dopiero umówiony, w stosunku zaś do pracownika zakaz taki wynika z art. 9 powoł. rozporządzenia. Natomiast nie jest istotne, jak strony w swej umowie stosunek nazwały. Dlatego też i zeznania świadków w sprawie, o ile stwierdzały czy powód był lub nie był agentem, były w rzeczywistości opiniami prawnymi podawanymi bez pełnego uzasadnienia faktami, a zatem dla rozstrzygnięcia sprawy mało istotnymi.W związku z twierdzeniami strony pozwanej, że doszło pomiędzy stronami do umownej zmiany treści stosunku prawnego, czemu powód przeczył, Sąd Wojewódzki, jak słusznie żali się skarżący, pominął istotne dowody ze świadka Z. i przesłuchania stron. Przy ocenie zeznań w tej kwestii należało wyjaśnić, sprzeczności pomiędzy zeznaniami świadków W., dyrektora, i Sz., kierownika referatu personalnego, w przedmiocie zawarcia nowej umowy. Również, jak słusznie żali się skarżący, należało wziąć pod uwagę zeznania świadka K. i powoływane przez powoda dokumenty osobiste i wyjaśnić, czy i dlaczego pomimo rzekomo istotnej zmiany treści umowy powód nadal podpisywał listę obecności, otrzymywał bony aprowizacyjne i zaświadczenia do Ubezpieczalni. Również należało wyjaśnić przez odpowiednie przesłuchanie świadków szczegółową treść umowy zmieniającej stosunek prawny stron, w szczególności w związku z zeznaniem świadka W., że stosunek prawny pomiędzy stronami był zmieniony na żądanie powoda, który chciał warunków korzystniejszych. Należało wyjaśnić, na czym ta większa korzyść powoda miała polegać, w szczególności czy miałby otrzymywać prowizję o tyle zwiększoną, że pokrywałaby z nadwyżką zarówno stałe wynagrodzenie, które odpadło, jak i podatki obrotowy i dochodowy, wyższe od podatku od uposażenia. W końcu mogła dać materiał do oceny istoty stosunku prawnego szczegółowa analiza treści wpisów ma koncie powoda w rachunkowości f-my "Baltona".