I CNP 20/17

Izba Cywilna2018-03-13

Skład orzekający: Dariusz Dończyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego dotyczące kosztów sądowych w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Na postanowienie Sądu Najwyższego o kosztach postępowania w sprawie wywołanej wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje zażalenie. Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości wniesienia jakiegokolwiek środka odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego, a w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, co oznacza, że strona nie może samodzielnie wnieść środka zaskarżenia.
Stan faktyczny
P.K. wniósł do Sądu Najwyższego zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2017 r. dotyczące kosztów sądowych oraz klauzuli wykonalności. Skarga dotyczyła stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CNP 20/17 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie ze skargi P.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt V Ca […], wydanego w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. […] w W. przeciwko P.K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2018 r., na skutek zażalenia skarżącego P.K. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt I CNP 20/17, odrzuca zażalenie. 2 UZASADNIENIE P. K. wniósł osobiście do Sądu Najwyższego zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach sądowych zawarte w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2017 r. (sygn. akt I CNP 20/17) oraz co do klauzuli wykonalności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na postanowienie Sądu Najwyższego o kosztach postępowania w sprawie wywołanej wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje zażalenie. Do Sądu Najwyższego można wnieść zażalenie tylko na postanowienia enumeratywnie wskazane w art. 3941 § 1-3 k.p.c. Ponadto w postępowaniu przez Sądem Najwyższym nie znajduje zastosowania art. 3942 § 1 k.p.c. Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości wniesienia jakiegokolwiek środka odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 grudnia 2016 r., III UO 4/16, nie publ.). Poza tym, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Strona nie może samodzielnie wnieść do Sądu Najwyższego środka zaskarżenia. Bezskuteczny jest wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia środka zaskarżenia do Sądu Najwyższego w sytuacji, w której czynności tej strona już dokonała samodzielnie. Przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2017 r. nie była klauzula wykonalności. Zażalenie - w zakresie zaskarżającym klauzulę wykonalności - zostało wniesione od nieistniejącego orzeczenia. Z tych przyczyn zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 130 § 5 k.p.c.). jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3941 § 1art. 3942 § 1 KPCart. 871 § 1 KPCart. 3986 § 3art. 3941 § 3 KPCart. 130 § 5 KPC§ 1§ 3§ 5

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy