I CNP 32/10

Izba Cywilna2010-11-17

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zasługuje na odrzucenie, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił, że przez wydanie kwestionowanego orzeczenia doznał szkody?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu, jeśli nie spełnia wymagań formalnych, w tym wymogu uprawdopodobnienia, że przez wydanie kwestionowanego orzeczenia doszło do wyrządzenia szkody. Samo stwierdzenie, że orzeczenie spowodowało rozstrój zdrowia, bez wskazania dowodów i bez możliwości określenia rozmiaru szkody, nie jest wystarczające do spełnienia tego wymogu.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku rozwodowego, twierdząc, że wyrządził on jej szkodę w postaci rozstroju zdrowia psychicznego. Sąd Najwyższy zauważył, że skarżąca już przed wydaniem wyroku cierpiała na stany depresyjne, a skarga nie zawierała dowodów na pogorszenie jej stanu zdrowia wskutek wydania orzeczenia ani na możliwość określenia rozmiaru szkody.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CNP 32/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi B. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt VI ACa (…), wydanego w sprawie z powództwa B. M. przeciwko J. M. o rozwód, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2010 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Artykuł 4241 § 1 k.p.c. dopuszcza wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jedynie wówczas, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej wskazuje wprawdzie, że wydanie kwestionowanego wyroku wyrządziło szkodę na osobie powódki w postaci rozstroju zdrowia powodującego konieczność leczenia się w przychodni zdrowia psychicznego, trzeba jednak podkreślić, że z akt sprawy wynika, iż powódka już wcześniej, przed wydaniem orzeczenia, cierpiała z powodu stanów depresyjnych. Trudno zatem uznać, a już zdecydowanie nie wynika to ze skargi, jakoby nastąpiło pogorszenie jej stanu zdrowia wskutek wydania rzeczonego wyroku. Zgodnie zaś z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., jednym z wymagań formalnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest uprawdopodobnienie w skardze, że przez 2 wydanie kwestionowanego orzeczenia doszło do wyrządzenia szkody. Chociaż oczywiście uprawdopodobnienie jest wymaganiem znacznie łagodniejszym od udowodnienia, to jednak jego spełnienie nie może sprowadzać się do stwierdzenia, że kwestionowane orzeczenie wyrządziło szkodę w postaci rozstroju zdrowia powódki, zmuszając ją do leczenia w poradni zdrowia psychicznego. Na okoliczność tę nie wskazano w skardze żadnych dowodów. Nie ma również żadnych dowodów co do tego, że konieczność leczenia wynikała właśnie z wydania kwestionowanego orzeczenia. Nie ma w konsekwencji żadnych przesłanek, które mogłyby pozwolić na określenie rozmiaru doznanej szkody. W tym stanie rzeczy trzeba stwierdzić, że skarga nie spełnia wymagania uprawdopodobnienia doznania przez skarżącą szkody wskutek wydania kwestionowanego orzeczenia, a zatem zasługuje na odrzucenie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4245 § 1 pkt 4 KPC§ 1§ 1 pkt 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy