I CNP 47/15

Izba Cywilna2016-06-23

Skład orzekający: Kazimierz Zawada

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia, innego niż wyrok kończący postępowanie, jest dopuszczalna na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od 25 września 2010 r.?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem, na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od 25 września 2010 r., może dotyczyć jedynie prawomocnego wyroku kończącego postępowanie w sprawie. Na inne prawomocne orzeczenia, w tym postanowienia, nie przysługuje tego rodzaju skarga. Naprawienia szkody wyrządzonej wydaniem innego prawomocnego orzeczenia niż wyrok można dochodzić, jeżeli strona skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, bez potrzeby uprzedniego stwierdzenia niezgodności takiego orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi.
Stan faktyczny
Spółka P. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego, które oddaliło jej zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania. Postępowanie pierwotnie zakończyło się nakazem zapłaty. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia. Zasądził od skarżącej na rzecz strony przeciwnej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CNP 47/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie ze skargi P. Spółki z o.o. w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 12 stycznia 2015 r., sygn. akt VI Gz 320/14, wydanego w sprawie ze skargi P. Spółki z o.o. w W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym nakazem zapłaty Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt V GNc 659/10 w sprawie z powództwa R. Spółki z o.o. w M. przeciwko P. Spółce z o.o. w W. o zaplatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2016 r., 1) odrzuca skargę, 2) zasądza od P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. kwotę 1200 (tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanych wniesieniem skargi. 2 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r. oddalił zażalenie P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 20 października 2014 r., odrzucające skargę tej spółki o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, zakończonego prawomocnym nakazem zapłaty Sądu Rejonowego z dnia 11 sierpnia 2010 r. Spółka P. wniosła na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 12 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Według art. 4241 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od 25 września 2010 r. - nadanym ustawą z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U.2010.155.1037) - można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem jedynie prawomocnego wyroku kończącego postępowanie w sprawie. Na inne prawomocne orzeczenia nie przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2011 r., I CNP 48/10 i 28 stycznia 2016 r., IV CNP 44/15). Naprawienia na drodze sądowej szkody wyrządzonej wydaniem innego prawomocnego orzeczenia niż wyrok kończący postępowanie w sprawie można dochodzić, jeżeli strona skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, bez potrzeby uprzedniego stwierdzenia niezgodności takiego orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi (art. 4241b k.p.c.). Wniesiona przez spółkę P. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia – a więc orzeczenia innego niż wyrok – była zatem w świetle art. 4241 § 1 k.p.c. niedopuszczalna i dlatego podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi orzeczono zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c. oraz § 6 pkt 5 i § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez 3 Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz. U. 2013.490 ze zm.), a także § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015.1804). db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4241 § 1 KPCart. 4241 KPCart. 4241b KPCart. 4248 § 1 KPCart. 98art. 108 § 1art. 39821art. 42412 KPC§ 1§ 6 pkt 5§ 12 ust. 5§ 21

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy