II BP 14/13

Sygn. akt II BP 14/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gersdorf w sprawie z powództwa K. W. przeciwko Przedsiębiorstwu […] S.A. w L. o wynagrodzenie za pracę, zapłatę barbórki i zapłatę 14-tej pensji, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 marca 2014 r., skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 5 września 2011 r., sygn. akt IV P […], 1. odrzuca skargę. 2. odstępuje od obciążenia skarżącego kosztami postępowania. UZASADNIENIE Skargą z dnia 9 września 2013 r. K. W. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 5 września 2011 r., IV P (…) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie. Na skargę tą odpowiedź wniósł pełnomocnik pozwanej Spółki, wnosząc o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Pozwana kwestionowała występowanie ad casum okoliczności, o których mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Nie zauważyła natomiast modyfikacji przepisu, która nastąpiła w 2010 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymaga odrzucenia jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c. Stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji, jeśli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Brzmienie takie nadane zostało cytowanemu przepisowi przez art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. – o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037). Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. (druk sejmowy nr 2525) celem ustawodawcy było ograniczenie obowiązku orzekania o niezgodności z prawem przez Sąd Najwyższy jedynie do przypadków niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. W odniesieniu do innych orzeczeń, ustawodawca zdecydował się uprościć drogę dochodzenia odszkodowania przez wyłączenie obowiązku uzyskania rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania ma charakter postanowienia. Mając to na uwadze, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia jest w obecnym stanie prawnym skargą niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. Z uwagi na fakt wadliwego uzasadnienia odpowiedzi na skargę, wynikającego z nieznajomości prawa, o kosztach orzeczono na zasadzie art. 102 k.p.c.