I CNP 48/14

Sygn. akt I CNP 48/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie skargi J. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt VI ACa 1286/12, wydanego w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w Warszawie i Prezesowi Sądu Okręgowego w Gdańsku o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2015 r., 1. odrzuca skargę 2. zasądza od J.J. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym 3. oddala wniosek pełnomocnika skarżącego z urzędu adw. A.N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w niniejszym postępowaniu. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2012 roku Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo J. J. o zasądzenie od Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Warszawie kwoty 79 000 zł i od Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Gdańsku kwoty 79 000 zł tytułem odszkodowania za przewlekłość postępowania zaistniałą, zdaniem powoda, w sprawach toczących się przed Sądem Rejonowym dla Warszawy Śródmieście i Sądem Rejonowym w Kartuzach. Apelacja powoda od tego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2013 roku (sygnatura VI ACa 1286/12). Powód nie wniósł skargi kasacyjnej od tego wyroku. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego, opartej na naruszeniu przepisów postępowania przez przyjęcie, że nie ustanowienie dla powoda pełnomocnika z urzędu w sprawie VI ACa 1286/12 nie stanowiło naruszenia prawa powoda do sądu, skarżący zarzucił, że wyrok jest niezgodny z art. 117 k.p.c. oraz art. 379 pkt 5 k.p.c. Uprawdopodobniając wyrządzenie szkody, spowodowanej przez wydanie tego wyroku wskazał, że gdyby był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, to możliwe byłoby zasądzenie na jego rzecz odszkodowania w dochodzonej pozwem kwocie 158 000 złotych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W rozpoznawanej sprawie ta ostatnia przesłanka nie została spełniona, ponieważ od wyroku w sprawie VI ACa 1286/12 powodowi przysługiwała skarga kasacyjna, której powód nie wniósł. Stosownie do art. 4248 § 2 k.p.c., skarga podlega odrzuceniu, jeżeli zmiana zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych była lub jest możliwa albo jeżeli nie zachodzi wyjątek, o którym mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że skarżący nie 3 uprawdopodobnił wyrządzenia szkody przez wydanie zaskarżonego wyroku, albowiem nie przedstawił wyodrębnionego wywodu wskazującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego, zdaniem skarżącego, z prawem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). Lakoniczne stwierdzenie skarżącego, że gdyby był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, to możliwe byłoby zasądzenie na jego rzecz odszkodowania w dochodzonej pozwem kwocie 158 000 złotych nie wypełnia przesłanki z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c. w związku z art. 98 i 99 oraz art. 42412, 39821 i 391 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odmówił przyznania pełnomocnikowi skarżącego adw. A. N. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w niniejszym postępowaniu. Czynności ustanowionego z urzędu zawodowego pełnomocnika procesowego sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, zwłaszcza sporządzenie i wniesienie niedopuszczalnego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2014 r., IV CSK 228/14, niepubl.).