I CNP 6/09

Izba Cywilna2009-02-25

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesiona przez stronę, która nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, może zostać uwzględniona, jeśli nie wykaże ona istnienia wyjątkowego wypadku i kwalifikowanego charakteru niezgodności z prawem?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesiona przez stronę, która nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, podlega odrzuceniu, jeżeli nie zostaną wykazane kumulatywnie dwie przesłanki: istnienie wyjątkowego wypadku oraz występowanie niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Brak wykazania tych przesłanek skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c.
Stan faktyczny
T.K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 czerwca 2007 r., które stwierdziło nabycie spadku po G.K. przez żonę i dwoje dzieci w równych częściach. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących spadków. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę T.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 czerwca 2007 r.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CNP 6/09 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie ze skargi T.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 czerwca 2007 r., sygn. akt [...], wydanego w sprawie z wniosku T.K. przy uczestnictwie A.K. i R. K. o stwierdzenie nabycia spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2009 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z 20 czerwca 2007 r. Sąd Rejonowy w W., na skutek wniosku T.K. stwierdził, że spadek po zmarłym dnia 22 października 2004 r. w W. G.K. nabyli na podstawie ustawy wprost: żona T.K., córka A.K. i syn R.K. częściach równych, tj. po 1/3 części spadku każde z nich. We wniesionej na podstawie art. 4241 k.p.c. skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnioskodawczyni zażądała stwierdzenia niezgodności z prawem wskazanego postanowienia, zarzucając m.in. naruszenie art. 941 i 949 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi od orzeczenia sądu pierwszej lub drugiej instancji uzależniona jest od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/06, OSNC 2006, nr 6, poz. 113). Skarżąca nie wykazała, ani nawet nie powołała się na zaistnienie którejkolwiek z przesłanek, przewidzianych przez ten przepis. W myśl art. 4248 § 2 in fine k.p.c. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli nie zachodzi wyjątek, o którym mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Wypełniając dyspozycję tego przepisu, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4241 KPCart. 941art. 4241 § 2 KPCart. 4248 § 2§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy