I CO 20/13

Sygn. akt I CO 20/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Wojciech Katner w sprawie skargi Z. K. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2009 r., sygn. akt I CSK 491/08, w sprawie z powództwa Z. K. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Skarbu Państwa o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2013 r., skargę odrzuca. 2 Uzasadnienie W dniu 3 czerwca 2013 r. pełnomocnik powoda Z. K., radca prawny A. G. wniosła do Sądu Najwyższego o wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2009 r., I CSK 491/08, którym odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Jak wydaje się wynikać z treści zgłoszonego w piśmie żądania, stanowi ono skargę o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, przysługującym stronie w ściśle określonych przepisami sytuacjach. Ponadto skarga musi spełniać konieczne wymagania formalne przewidziane dla tego nadzwyczajnego środka, a także być wniesiona w określonym terminie. Wymagania właściwe dla skargi o wznowienie postępowania zawiera art. 409 k.p.c. W myśl tego przepisu skarga o wznowienie powinna czynić zadość warunkom pozwu oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz wniosek o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Skarga złożona przez radcę prawnego A. G. tych wymagań nie spełnia. Brak jest w skardze wskazania podstawy wznowienia, jej uzasadnienia, a także okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Powyższego nie sposób także wywieść z obszernego uzasadnienia wniesionej skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 409 k.p.c., skargę należało odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji.