I CR 141/89

SentencjaPo rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 1989 r. sprawy z powództwa Waldemara C. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta E. o ochronę praw autorskich i zapłatę na skutek rewizji pozwanego Skarbu Państwa od wyroku Sądu Wojewódzkiego w E. z dnia 19 stycznia 1989 r., sygn. akt I C 121/88 uchyla zaskarżony wyrok w części nakazującej pozwanemu zamieszczenia w czasopiśmie "Wiadomości Elbląskie" ogłoszenia przepraszającego powoda (pkt I) oraz w zakresie orzeczenia o kosztach procesu (pkt III) i przekazuje sprawę w tej części do ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu w E., pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach procesu. Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki - częściowo uwzględniając powództwo - nakazał pozwanemu zamieszczenie w czasopiśmie "Wiadomości Elbląskie" ogłoszenia przepraszającego powoda, nadto zasądził na jego rzecz kwotę 125 000 zł. Sąd ten ustalił, że powód był twórcą opracowującym i wykonującym 300 sztuk medali okolicznościowych z okazji 750­lecia miasta Elbląga. Strona pozwana z naruszeniem jego osobistych i majątkowych praw autorskich zleciła wykonanie dalszych 107 sztuk medali, które następnie rozdysponowała. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego, przeproszenie powoda dokonane przez stronę pozwaną w bezpośrednio skierowanym do niego piśmie z dnia 8 kwietnia 1988 r. nie jest wystarczające, gdyż charakter sprawy uzasadnia przeproszenie publiczne. Wyrok powyższy w części uwzględniającej powództwo o nakazanie przeproszenia powoda zaskarżył rewizją pozwany z wnioskiem o jego zmianę i oddalenie w tej części powództwa lub uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Rewizja nie kwestionuje ustaleń faktycznych Sądu Wojewódzkiego co do naruszenia majątkowych praw autorskich przez bezprawne powielanie wymienionych 107 sztuk medali, stąd zasadności zasądzenia kwoty 125 000 zł, podnosi jednak brak naruszenia autorskich praw osobistych, o których mowa w art. 52 Prawa autorskiego. Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje. Żądanie publicznego przeproszenia powód uzasadniał tym, że dodatkowo powielone medale wykonane zostały w "sposób technicznie niechlujny, zasadniczo odbiegający od zatwierdzonych założeń projektowych". Twierdzenia te ponowił i rozwinął w odpowiedzi na rewizję. Tych okoliczności strona pozwana nie przyznawała, a z treści rewizji wynika, że im zaprzecza. Nie były też one przedmiotem badań i ustaleń Sądu Wojewódzkiego, mimo ich istotnego znaczenia dla stwierdzenia naruszenia osobistych praw autorskich powoda, a tym samym orzeczenia obowiązku jego przeproszenia. Jeżeli bowiem można podzielić pogląd rewizji, że nie ma naruszenia autorskich dóbr osobistych, jeżeli dodatkowe egzemplarze nie ukazują dzieła w niekorzystnym świetle. to wykonanie tych egzemplarzy takie jak wskazuje powód byłoby tym naruszeniem (art. 52 pkt 6 Prawa autorskiego). Z tych względów i z mocy art. 368 pkt 3 oraz art. 388 § 1 kpc należało orzec, jak w sentencji. Rozpoznając ponownie sprawę i mając na względzie powyższe uwagi ustali Sąd Wojewódzki, czy sposób wykonania samowolnie powielonych przez pozwanego medali łączył się ze zmianami umniejszającymi ich wartość artystyczną w porównaniu z tymi medalami, które, zgodnie z umową jak k. 7 akt, wykonywał powód, a tym samym, czy doszło do naruszenia jego osobistych praw autorskich, uzasadniających żądaną ochronę.