I CR 28/67
PostanowienieIzba Cywilna1967-06-07
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy nieporadność w załatwianiu konkretnej sprawy mieszkaniowej, przy braku innych przesłanek, może stanowić podstawę do częściowego ubezwłasnowolnienia osoby chorej psychicznie?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że ubezwłasnowolnienie częściowe może być orzeczone tylko wtedy, gdy osoba potrzebuje pomocy do prowadzenia swoich spraw w ogóle, a nie tylko do załatwienia konkretnej sprawy. Nieporadność w załatwianiu spraw mieszkaniowych, zwłaszcza w kontekście ogólnych trudności związanych z brakiem wystarczającej ilości mieszkań, nie może być jedyną podstawą do ubezwłasnowolnienia. Ubezwłasnowolnienie powinno być orzekane przede wszystkim w interesie osoby ubezwłasnowolnianej.Stan faktyczny
Sąd Wojewódzki częściowo ubezwłasnowolnił Janinę R. z powodu jej nieporadności w prowadzeniu spraw, mimo że była zdolna do samodzielnego bytu i pracy. Kurator zaskarżył to postanowienie, argumentując, że nieporadność dotyczyła głównie sprawy mieszkaniowej. Sąd Najwyższy rozpatrywał rewizję kuratora.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Wojewódzkiego i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z wniosku Prokuratora Wojewódzkiego w Bydgoszczy o ubezwłasnowolnienie Janiny R., na skutek rewizji kuratora od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Bydgoszczy z dnia 8 listopada 1966 r., postanowił zaskarżone postanowienie uchylić i sprawę przekazać temuż Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpatrzenia.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Bydgoszczy ubezwłasnowolnił częściowo Janinę R. z tej przyczyny, że aktualny stan jej zdrowia związany z chorobą psychiczną schizofrenii nie uzasadniał potrzeby całkowitego ubezwłasnowolnienia, ale zachodziła konieczność pomocy dla prowadzenia jej spraw.Według ustaleń Sądu Wojewódzkiego Janina R. była zdolna do samodzielnego bytu, mogła załatwiać samodzielnie sprawy z zakresu życia codziennego oraz mogła pracować i dbać o własne potrzeby życiowe, ale jednocześnie nie potrafiła skutecznie bronić swych praw i występować na zewnątrz wobec władz i urzędów, w tym zakresie wykazywała nieporadność i niewłaściwości w zachowaniu, w związku z tym wymagała więc pomocy.Orzeczenie powyższe zaskarżyła ustanowiona dla Janiny R. kurator, która wniosła o zmianę postanowienia o ubezwłasnowolnieniu i oddalenie wniosku Prokuratora Wojewódzkiego, względnie też o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy uznał rewizję kuratora za uzasadnioną, przy czym rozważył co następuje:Zarówno z części dokonanych przez Sąd Wojewódzki ustaleń, jak i z zeznań przesłuchanych świadków oraz opinii biegłego wynika, że Janina R., mimo niewątpliwego schorzenia psychicznego, wykazywała należytą dbałość o sprawy dotyczące jej osoby i umiejętność wykonywania przyjętych na siebie obowiązków. Zdawała ona sobie także sprawę z własnego stanu zdrowia i przy odczuwaniu wyraźniejszych dolegliwości związanych z występującym u niej schorzeniem, sama zgłaszała się do lekarza. Nadto nie wzbudzało także w zasadzie zastrzeżeń jej ogólne zorientowanie oraz zachowanie i to nawet u osób, z którymi stykała się na co dzień. Wynikałoby z tego, że na ogół zachowywała się i postępowała w sposób właściwy ludziom zdrowym.Pewne wyraźniejsze różnice między postępowaniem Janiny R. a postępowaniem ludzi psychicznie zdrowych zauważone zostały jedynie przy okazji jej starań o rozstrzygnięcie własnej sprawy mieszkaniowej i z tego powodu Sąd Wojewódzki ustalił jej życiową nieporadność i brak umiejętności skutecznego działania.Ponieważ jednak skuteczne załatwianie spraw mieszkaniowych sprawia trudności nawet ludziom zdrowym, a nieporadność postępowania i dokuczliwość starań i zabiegów osób zainteresowanych sprawami mieszkaniowymi związana jest w decydującej mierze z ogólnymi jeszcze i obiektywnie istniejącymi brakami wystarczającej ilości mieszkań, ubezwłasnowolnienie Janiny R. z tych jedynie przyczyn może budzić wątpliwości. Art. 15 § 1 k.c. przewiduje bowiem możliwość ubezwłasnowolnienia częściowego tylko takiej osoby, której - obok istnienia pozostałych przesłanek z art. 16 k.c. - "potrzebna jest pomoc do prowadzenia jej spraw", a nie pomoc do prowadzenia jakiejś konkretnej sprawy, chociażby wymagało to wielu nawet działań.Podkreślić także należy - co wielokrotnie akcentował już w swoich orzeczeniach Sąd Najwyższy - że ubezwłasnowolnienie należy orzekać przede wszystkim w interesie osób ubezwłasnowolnianych, a nie w interesie urzędów i instytucji, którym osoby dotknięte pewnymi schorzeniami sprawiają więcej kłopotu niż obywatele zdrowi.Ponieważ dotychczas zebrany materiał dowodowy i jego ocena przez Sąd Wojewódzki nie dają możności odpowiedzenia na podniesione wyżej wątpliwości, należało zaskarżone postanowienie uchylić i przekazać sprawę do ponownego jej rozpoznania (art. 388 k.p.c.).Przy ponownym rozpoznaniu sprawy powinien Sąd Wojewódzki zwrócić uwagę na to, jaki jest obecny stan zdrowia Janiny R., czy i w jaki sposób zostały już rozwiązane jej trudności mieszkaniowe, czy nasilenie objawów jej choroby nie było związane tylko z wysiłkiem podjętym dla uzyskania mieszkania oraz czy ubezwłasnowolnienie - przy podkreślanej w rewizji dużej wrażliwości Janiny R. - nie przyczyniłoby się do pogorszenia nie tylko jej samopoczucia ale także i nasilenia się schorzenia.
Powiązane orzeczenia
- II CR 57/68 1968-03-25Czy wniosek o częściowe ubezwłasnowolnienie powinien zostać oddalony, jeśli sąd pierwszej instancji nie zebrał wystarczających dowodów dotyczących stanu psychicznego osoby, której dotyczy wniosek, oraz potrzeby udzieleni…
- I CR 132/68 1969-05-15Czy zaburzenia psychiczne, w tym obłęd zazdrości, stanowią wystarczającą podstawę do ubezwłasnowolnienia częściowego, jeśli nie ma potrzeby pomocy osobie chorej w prowadzeniu jej spraw?
- IV CSK 470/09 2010-04-16Czy w postępowaniu o ubezwłasnowolnienie częściowe, sąd prawidłowo zastosował art. 16 § 1 k.c. bez uprzedniego ustalenia konkretnego rodzaju spraw, w których osoba potrzebuje pomocy do prowadzenia swoich spraw, zgodnie z…
- II CSKP 1846/22 2022-10-05Czy sąd drugiej instancji, orzekając o częściowym ubezwłasnowolnieniu, pozostaje związany granicami wniosku o ubezwłasnowolnienie częściowe, mimo że sąd pierwszej instancji mógł orzec ubezwłasnowolnienie całkowite?
- V CSKP 235/21 2021-03-18Czy istnieją przesłanki do uchylenia lub zmiany ubezwłasnowolnienia całkowitego na częściowe, gdy osoba ubezwłasnowolniona nadal cierpi na chorobę psychiczną, ale jej stan uległ poprawie?
Powołane przepisy
Art. 15 § 1 KCart. 16 KCart. 388 KPC§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026.