I CSK 1032/14

Sygn. akt I CSK 1032/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa S. G. przeciwko K. S.A. z siedzibą w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 sierpnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności, jednakże stanowiska skarżącego nie sposób podzielić. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest bowiem wyjątkowo ogólnikowe, a posługiwanie się w nim takimi określeniami jak „zlekceważenie przez sądy orzekające zasad państwa prawa”, czy „naruszenie przez orzeczenie porządku prawnego i elementarnego poczucia sprawiedliwości”, poza nacechowaniem ich silnym subiektywizmem, nie znajdują potwierdzenia w sformułowanych podstawach kasacyjnych. Skarżący kwestionuje wszakże przede wszystkim przyjęcie przez Sądy meriti mocy wiążącej orzeczenia Sądu Apelacyjnego, który orzekał wcześniej między stronami w kwestii obowiązku zapłaty kary umownej z umowy, której skuteczność była przedmiotem badania także w sprawie, w której wniesiono skargę kasacyjną. Skoro tak, to w tej sytuacji nie można dostrzec rażącego naruszenia art. 365 § 1 k.p.c., który przecież nakazuje sądowi cywilnemu podporządkować się ustaleniom prawnym poprzedniego prawomocnego wyroku. Zarzuty skarżącego w tym zakresie należy uznać jedynie za polemikę i prezentowanie swojego subiektywnego stanowiska w sprawie, nie mającego potwierdzenia w przepisach prawa. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. 3