I CSK 1311/26

I CSK 1311/26 POSTANOWIENIE 27 sierpnia 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 27 sierpnia 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa E. Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności w W. przeciwko L. w L. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej L. w L. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 17 listopada 2025 r., I AGa 232/22, odmawia przyjęcia skargi kasacyjej do rozpoznania. UZASADNIENIE Pozwany L. z siedzibą w L. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 17 listopada 2025 r., wydanego w sprawie z powództwa E. Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności w W. o zapłatę. Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebą dokonania wykładni art. 95 ust. 1, 3 i 4 Prawa bankowego w zw. z art. 31 ust. 1 u.k.w.h. sprowadzającej się do rozstrzygnięcia kwestii, czy do dokonania konstytutywnego wpisu hipoteki bankowej w księdze wieczystej konieczne jest załączenie do wniosku ważnego i skutecznego oświadczenia właściciela nieruchomości o ustanowieniu hipoteki. Ponadto skarżący sformułował istotne I CSK 1311/26 2 zagadnienie prawne, czy sprzeczność składu sądu z art. 379 pkt 4 k.p.c. zachodzi również wówczas, gdy w składzie uczestniczą osoby powołane na urząd sędziego na wniosek KRS ukształtowanej w trybie ustawy z 8 grudnia 2017 r. oraz wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W ramach potrzeby dokonania wykładni przepisu prawa jako przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania należy przedstawić i uargumentować nierozwiązany jeszcze problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność orzeczniczą. Jeżeli zaś wykładnia tego przepisu została już dokonana lub ujednolicona, niezbędne jest podanie dodatkowej argumentacji, dlaczego ustalona linia orzecznicza wymaga zmiany (zob. np. postanowienia SN: z 24 lutego 2026 r., I CSK 3866/24; z 20 listopada 2025 r., I CSK 2570/25; z 21 maja 2025 r., I CSK 266/25; z 25 października 2023 r., I CSK 2989/23; z 27 września 2023 r., I CSK 4679/22 oraz z 17.08.2023 r., I CSK 5668/22). Natomiast istotne zagadnienie prawne jako podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nie może być rozwiązane w świetle dotychczasowego orzecznictwa. Jego wyjaśnienie powinno się bowiem przyczynić do rozwoju prawa (zob. np. postanowienia SN: z 4 marca 2026 r., I CSK 1784/25; z 21 listopada 2025 r., I CSK 3626/24; z 13 sierpnia 2025 r., I CSK 581/25; z 22 maja 2025 r., I CSK 2201/24; z 26 października 2023 r., I CSK 76/23; z 20 października 2023 r., I CSK 1374/23; z 3 października 2023 r., I CSK 2591/23; z 15 września 2023 r., I CSK 4360/22; z 18 sierpnia 2023 r., I CSK 4091/22; z 2 sierpnia 2023 r., I CSK 6585/22). Skarżący nie uczynił zadość tym wymaganiom. Poruszona przez skarżącego kwestia badania przez sąd wieczystoksięgowy dokonujący wpisu hipoteki dokumentów zawierających oświadczenie przyszłego dłużnika hipotecznego o ustanowieniu hipoteki została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie, który ostatecznie przesądził, że oświadczenia o ustanowieniu hipotek zawarte w umowie kredytu wypełniają wszystkie wymagania stawiane oświadczeniu o ustanowieniu hipoteki. I CSK 1311/26 3 Jeśli zaś chodzi o zagadnienie związane z zakresem zastosowania art. 379 pkt 4 k.p.c., należy wskazać, że de lege lata w systemie prawnym istnieją specjalne mechanizmy umożliwiające kwestionowanie udziału osób powołanych na stanowiska sędziowskie ex ante w stosunku do wydania orzeczenia. Takimi narzędziami prawnymi są test niezawisłości (art. 42a Prawa o ustroju sądów powszechnych) oraz instytucja wyłączenia sędziego (art. 49 k.p.c.). W zakresie przesłanki oczywistej zasadności skarżący w ogóle nie wykazał jakie przepisy zostały jego zdaniem naruszone w sposób kwalifikowany, ani na czym to naruszenie polegało. Należy bowiem podkreślić, że o ile na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi kasacyjnej badane są wszelkie podniesione w niej zarzuty, o tyle decyzja o przyjęciu skargi do rozpoznania jako oczywiście zasadnej musi opierać się jedynie na naruszeniach kwalifikowanych. Po pierwsze, dostrzegalnych bez konieczności przeprowadzenia głębszej analizy, a po drugie, wpływających bezpośrednio na wadliwość wydanego rozstrzygnięcia. Nie każde bowiem naruszenie przepisów prawa prowadzi ostatecznie do wydania jaskrawie nieprawidłowego orzeczenia (zob. np. postanowienia SN z 28 lutego 2024 r., I CSK 1671/23; z 12 stycznia 2024 r., I CSK 97/23; z 27 października 2023 r., I CSK 4887/22). Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego nie rozstrzygał zaś wobec braku wniosku o ich zasądzenie. [SOP]