I CSK 1330/23

I CSK 1330/23 POSTANOWIENIE 20 października 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 20 października 2023 r. w Warszawie w sprawie z powództwa B. T. przeciwko Gminie Miasto R. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej B. T. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 10 listopada 2022 r., I ACa 871/22, odrzuca skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Powódka B. T. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 10 listopada 2022 r., wydanego w sprawie Gminie Miasto R. o zapłatę. Zaskarżonym wyrokiem uchylono wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z 29 kwietnia 2022 r. w zakresie pkt I i III i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania temuż Sądowi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c. w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania stronie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, nie zaś skarga kasacyjna. Natomiast na mocy art. 394 § 2 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. termin do wniesienia zażalenia wynosi tydzień od dnia doręczenia postanowienia z uzasadnieniem. Odpis zaskarżonego wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącej 24 listopada 2022 r. (k. 307), zaś pismo oznaczone jako skarga kasacyjna złożono 20 I CSK 1330/23 2 stycznia 2023 r. (k. 314). Nawet jeżeli przyjąć mylne oznaczenie pisma, co jest niezgodne z linią orzeczniczą SN, zgodnie z którą niewłaściwy wybór środka zaskarżenia dokonany przez profesjonalnego pełnomocnika nie może być potraktowany, jako mylne oznaczenie pisma procesowego ze skutkami wynikającymi z art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. Mamy bowiem wówczas do czynienia z wadliwie dobraną i nieprawidłowo dokonaną czynnością procesową (por.m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2019, IV CZ 8/19; z 27 kwietnia 2017 r., I PZ 2/17, z 26 sierpnia 1998 r., II CZ 71/98, OSNC 1998 Nr 12, poz. 226, z 9 marca 2000 r., V CZ 28/00, z 19 października 2001 r., I CZ 131/01, i z 24 listopada 2004 r., V CZ 121/04), to i środek zaskarżenia podlegałby odrzuceniu jako złożony po upływie ustawowego terminu. Zważywszy zaś na to, że powódka objęła apelacją jedynie pkt I i III wyroku Sądu I instancji, wyrok ten w zakresie pkt II uprawomocnił się i nie może być zaskarżony skargą kasacyjną, ta bowiem przysługuje jedynie od prawomocnych wyroków II instancji. W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na postawie art. art. 3986 § 3 k.p.c. AD [ał]