I CSK 1639/26

I CSK 1639/26 POSTANOWIENIE 14 lipca 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Piotr Telusiewicz na posiedzeniu niejawnym 14 lipca 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo W. przeciwko T. spółce akcyjnej w K. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo W. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 30 stycznia 2026 r., V AGa 36/25, I. odrzuca skargę kasacyjną; II. oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z 30 stycznia 2026 r., Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo W. przeciwko T. spółce akcyjnej w K., o zapłatę, na skutek apelacji strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 18 czerwca 2024 r., odrzucił apelację w zakresie zasądzonej w punkcie I. zaskarżonego wyroku kwoty 160 774,99 zł (pkt 1); zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I. o tyle, że w miejsce zasądzonych odsetek ustawowych za opóźnienie od 14 stycznia 2022 r. do I CSK 1639/26 2 dnia zapłaty zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych od 14 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty (pkt 2); oddalił apelację w pozostałym zakresie (pkt 3); orzekł o kosztach postępowania (pkt 4). 2. Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiodła strona powodowa, zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie pkt 3 i 4. 3. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 4. Przedmiotowa skarga kasacyjna została obarczona nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym, a zatem podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in.: - oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, - wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Powyżej wymienione elementy mają charakter konstrukcyjny. Do niedawna, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego brak ten nie podlegał uzupełnieniu. Konieczność sprecyzowania zakresu żądanego uchylenia lub zmiany orzeczenia sądu drugiej instancji dotyczył każdego wniosku skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z dnia 25 maja 2018 r., I CZ 47/18). Inaczej się to ma po wydaniu uchwały Sądu Najwyższego z 5 marca 2026 r. (III CZP 29/25), przy czym trzeba wskazać, że Sąd w tym składzie nie podziela jej treści (zdanie odrębne do uchwały zgłosił m.in. sędzia SN Piotr Telusiewicz). Należy więc wskazać, że bezwzględnym wymogiem jest, aby zakres zaskarżenia skargi kasacyjnej i wniosek o jej uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, Wymaganie to jest niezależne od rozmiarów rozbieżności między zakresem zaskarżenia a wnioskiem z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; korelacja między wskazanymi elementami konstrukcyjnymi skargi powinna być bowiem pełna (zob. postanowienie SN z 30 grudnia 2021 r., II CSK I CSK 1639/26 3 204/21). W orzecznictwie dominuje przy tym stanowisko, że Sąd Najwyższy nie może ustalić zakresu i treści wskazanych wymagań konstrukcyjnych skargi w drodze jakichkolwiek zabiegów interpretacyjnych (zob. postanowienie SN z 11 stycznia 2011 r., V CSK 272/10). Przypomnieć trzeba, że od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiodła strona powodowa, zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie pkt 3 i 4. W niniejszej sprawie skarżąca wskazała natomiast, że wnosi o: „zmianę zaskarżonego wyroku w części pkt 3 i 4 objętej zakresem zaskarżenia i orzeczenie co do istoty sprawy w zakresie roszczenia powoda obejmującego żądanie zapłaty należności głównej w kwocie 76.324,73 zł poprzez uwzględnienie powództwa w tej części, tj.: a. zasądzenie od T. S.A. z siedzibą w K. na rzecz Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśniczego Nadleśnictwa W. kwoty 76.324,73 zł (siedemdziesiąt sześć tysięcy trzysta dwadzieścia cztery złotych siedemdziesiąt trzy groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach od 7 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty; b. zasądzenie od pozwanej T. S.A. z siedzibą w K. na rzecz powoda Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśniczego Nadleśnictwa W. kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych wraz z odsetkami, o których mowa w art. 98 §1' k.p.c.”. Skarżąca zatem nie wskazała w jakim zakresie wnosi o uchylenie wyroku (ograniczyła wniosek jedynie do żądania zmiany). Sąd nie może zastąpić w tym przypadku skarżącego, tzn. sąd nie może domniemywać zakresu złożonego wniosku. Brak takiego wskazania czyni skargę niedopuszczalną (zob. przykładowo postanowienia SN: z 12 października 2007 r., V CSK 309/07, OSNC-ZD 2008, nr 3, poz. 81; z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12; z dnia 6 sierpnia 2014 r., V CSK 24/14; z dnia 20 lutego 2015 r., V CSK 4”27/14; z 10 maja 2024 r., III CZ 365/23; z 13 sierpnia 2024 r., I CSK 1066/23). Wyrażone powyżej stanowisko - o niedopuszczalności wniesionej skargi - nie pozostaje w sprzeczności z uchwałą Sądu Najwyższego z 5 marca 2026 r. (III CZP I CSK 1639/26 4 29/25), zwłaszcza w kontekście pkt 1 przywoływanej uchwały oraz treści wniosku reformatoryjnego skonstruowanego przez skarżącą. 5. Na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu już na etapie badania jej przez Sąd drugiej instancji. Taka sytuacja jednak nie nastąpiła, zatem na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji postanowienia. 6. Oddaleniu podlegał wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek pozwanego, dotyczący kosztów postępowania, został powiązany z odmową przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania lub jej oddaleniem (zob. orzeczenie SN z dnia 15 listopada 1934 r., C II 1677/34, Zb. Urz. 1935 r. poz. 204; postanowienia SN: z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, z dnia 29 maja 2009 r., V CSK 37/09, z dnia 8 sierpnia 2012 r., II CSK 112/12). [a.ł]