I CSK 212/15

Sygn. akt I CSK 212/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa W. M. i M. S. przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuratorowi Generalnemu o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACz 623/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; przyznaje radcy prawnemu P.S. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Warszawie kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodom z urzędu w postępowaniu kasacyjnym; nie obciąża skarżących kosztami postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2013 r. oddalił zażalenia powodów na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie odrzucające ich pozew przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuratorowi Generalnemu o nakazanie Prokuratorowi Generalnemu: wszczęcia postępowania karnego oraz podjęcia wszelkich czynności faktycznych i prawnych w celu wyeliminowania z obrotu prawnego deliktu w postaci prawnie nieistniejącego orzeczenia o rzekomym zasiedzeniu udziału we wskazanej nieruchomości. Powodowie wnieśli skargą kasacyjną, w której żądali uchylenia postanowienia Sądu Apelacyjnego i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazali, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, oraz że skarga jest oczywiście uzasadniona. Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłankach opisanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia tego wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występują wskazane przesłanki, tj. istotne zagadnienie prawne, oraz że skarga jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi nieważność 3 postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).