I CSK 229/13

WyrokIzba Cywilna2014-01-15

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie o zapłatę, w której skarżąca zarzuca rażące wadyliwości przy wyrokowaniu i błędne zastosowanie art. 405 k.c., można odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli mimo wadliwości uzasadnienia sądu drugiej instancji, ustalenia faktyczne zostały poczynione z wykorzystaniem całości materiału i wiążą Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nawet jeśli uzasadnienie zaskarżonego wyroku sądu drugiej instancji odbiega od wymagań, pod warunkiem, że ustalenia faktyczne zostały poczynione z wykorzystaniem całości zgromadzonego materiału i wiążą Sąd Najwyższy. W takim przypadku zarzut naruszenia prawa materialnego w kontekście przyjętych ustaleń jest niezasadny.
Stan faktyczny
Powód dochodził zapłaty. Sąd drugiej instancji wydał wyrok. Pozwana złożyła skargę kasacyjną, zarzucając rażące wadyliwości przy wyrokowaniu i błędne zastosowanie art. 405 k.c. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od pozwanej na rzecz powoda zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 229/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa A. B. przeciwko J. B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z tych przesłanek. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej o jej oczywistą zasadność, wynikającą z faktu, że sąd dopuścił się rażących wadliwości przy wyrokowaniu i błędnie zastosował w sprawie art. 405 k.c. Wniosku skarżącej nie sposób jednak podzielić. Niewątpliwie uzasadnienie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego odbiega w znacznym stopniu od wymagań, które stawia się pisemnym motywom orzeczeń sądów drugiej instancji. Niemniej w powiązaniu z przyjętymi ustaleniami Sądu pierwszej instancji można uznać, że ostatecznie ustalenia Sądu odwoławczego zostały poczynione z wykorzystaniem całości zgromadzonego w sprawie materiału. Ustalenia te zaś wiążą Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym (art. 39813 § 2 k.p.c.), co przesądza jednocześnie o niezasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego w kontekście przyjętych ustaleń. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 405 KCart. 39813 § 2 KPCart. 98 § 1art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy