I CSK 2641/24

I CSK 2641/24 POSTANOWIENIE 17 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Pawłyszcze na posiedzeniu niejawnym 17 lutego 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa W.M. przeciwko K.S. i D.S. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej K.S. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 11 października 2023 r., I ACa 1613/23, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od K.S. na rzecz W.M. 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia zobowiązanemu. (G.G.) UZASADNIENIE Wyrokiem z 31 stycznia 2023 r., I C 1591/22, Sąd Okręgowy we Wrocławiu utrzymał w całości w mocy nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym nakazujący biorącej pożyczkę pozwanej i pozwanemu poręczycielowi wekslowemu zapłatę solidarnie na rzecz powodowego dającego pożyczkę 420 173,46 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 1 marca 2022 r. Wyrokiem zaskarżonym skargą kasacyjną Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił apelację biorącej pożyczkę i poręczyciela wekslowego. I CSK 2641/24 2 Sąd drugiej instancji ustalił, że 3 lipca 2009 r. pozwana udzieliła swojemu ojcu pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego i upoważniła go między innymi do zawierania umów kredytowych i pożyczek na warunkach według uznania pełnomocnika. Powód i pozwana, w imieniu której działał ojciec (drugi z pozwanych), 21 lutego 2012 r. zawarli umowę pożyczki w wysokości 300 000 zł. Weksel niezupełny, wystawiony na zabezpieczenie spłaty pożyczki, został poręczony przez ojca biorącej pożyczkę. Ponieważ w wyznaczonym terminie pożyczka nie została spłacona 29 grudnia 2021 r. dający pożyczkę wezwał biorąca pożyczkę do zapłaty 300 000 zł z odsetkami, a następnie 26 stycznia 2022 r. wypełnił wystawiony weksel na 420 173,46 zł, z terminem płatności do 28 lutego 2022 r. oraz miejscem płatności w W.. Następnie 27 stycznia 2022 r. listem poleconym wezwał do wykupienia weksla. Sąd drugiej instancji wskazał, że dający pożyczkę od początku postępowania dochodził swych uprawnień z weksla. Pozwani natomiast nie kwestionowali faktu zawarcia umowy pożyczki, braku jej spłaty, jak i wysokości dochodzonej pozwem należności. Nie kwestionowali także autentyczności przedłożonych wraz z pozwem dokumentów i złożonych na nich podpisów. Sądu Apelacyjnego uznał, że dający pożyczkę wykazał również stosunek pożyczki, przedkładając umowę pożyczki wraz pełnomocnictwem udzielonym poręczycielowi wekslowemu przez biorąca pożyczkę, i dlatego oddalił apelację pozwanych. Biorąca pożyczkę wniosła o przyjęcie do rozpoznania swojej skargi kasacyjnej ze względu na wystąpienie zagadnień prawnych: 1) czy możliwe jest dokonanie wykładni weksla poprzez odtworzenie zgodnego zamiaru stron prowadzącej do uznania, że wystawcą weksla jest osoba, która nie złożyła podpisu na wekslu, a z treści weksla nie wynika, że podpis złożył pełnomocnik, 2) czy w świetle art. 108 k.c. w zw. z art. 101 pr.weksl. pełnomocnik wystawcy weksla może być jednocześnie poręczycielem wekslowym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I CSK 2641/24 3 Podniesione przez skarżącą zagadnienia zmierzają do podważenia ważności weksla, lecz nie dotyczą stosunku podstawowego, tj. pożyczki. Fakt zawarcia umowy pożyczki, brak jej spłaty, jak i wysokość dochodzonego roszczenia nie były kwestionowane. Ze względu na brak przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3899 k.p.c. odmówił jej przyjęcia. Na podstawie art. 98 k.p.c. powodowi przysługuje od skarżącej zwrot kosztów sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną w wysokości stawki minimalnej określonej w stosowanym odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Min. Sprawiedl. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Dariusz Pawłyszcze (G.G.) [SOP]