I CSK 280/14

Sygn. akt I CSK 280/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa T. S. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej powoda do uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołano się na nieważność postępowania i oczywistą zasadność skargi. Nieważność postępowania ma wynikać z pozbawienia powoda możliwości obrony jego praw przez oddalenie wniosku o ustanowienie dla niego profesjonalnego pełnomocnika mimo zwolnienia go do kosztów postępowania w całości. Trzeba stwierdzić, że w świetle aktualnie obowiązującego k.p.c. sprawy o zwolnienie od kosztów postępowania oraz o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika są całkowicie od siebie niezależne - w konsekwencji dopuszczalne jest uwzględnienie tylko jednego z tych wniosków i oddalenie drugiego. O nieważności postępowania z tego powodu nie może być mowy. Powód mógł samodzielnie bronić swoich praw. Skarga nie jest też oczywiście uzasadniona. Powołano się na nierozpoznanie przez Sąd II instancji wszystkich zarzutów, jednak bez wywodu i precyzyjnego wskazania, których zarzutów to dotyczy. Tymczasem z lektury zaskarżonego orzeczenia nie wynika, aby w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożono lub zastosowano prawo. Zarzut tego rodzaju mógłby zatem stanowić uzasadnienie podstawy kasacyjnej, lecz już nie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [aw]