I CSK 294/17

WyrokIzba Cywilna2017-10-25

Skład orzekający: Kazimierz Zawada

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona lub czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy nie jest ona oczywiście uzasadniona, co oznacza, że wadliwość zaskarżonego orzeczenia nie jest łatwo dostrzegalna bez głębszej analizy. Ponadto, istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., musi być doniosłe dla rozstrzygnięcia sprawy, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie i wykraczać poza zwykłe wątpliwości procesowe.
Stan faktyczny
Powód dochodził zapłaty od pozwanego. Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego. Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oczywistą jej zasadnością oraz wystąpieniem istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego uprawnień pełnomocnika do przyjmowania oświadczeń w postępowaniu sądowym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 294/17 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa […] "F." spółki z o.o. w O. przeciwko K. S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Pozwany zarzucił zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 grudnia 2016 r. naruszenie art. 233 § 1, art. 279 i 328 § 2 k.p.c. oraz art. 65, 89, 118 i 560 k.c. - w różnych konfiguracjach. Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej pozwany uzasadnił oczywistą jej zasadnością - ze względu na wadliwie ustaloną wartość prac budowalnych i prac dodatkowych - oraz wystąpieniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: czy pełnomocnik powoda, który zgłosił wobec pozwanego roszczenie z tytułu robót budowlanych wykonanych na podstawie łączącej strony umowy był uprawniony do przyjmowania oświadczeń zawartych w pismach procesowych składanych w postępowaniu sądowym o te same roszczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11). Przytoczone w skardze kasacyjnej okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu 3 skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła. W niniejszej sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia oczywistego naruszenia we wskazanym wyżej znaczeniu żadnego z przepisów powołanych w skardze kasacyjnej pozwanego. Skarżący nie przedstawił przekonywających argumentów świadczących o występowaniu w sprawie tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Uszło jego uwagi, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.). Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05). Chodzi przy tym wyłącznie o poważne wątpliwości co do określonej kwestii prawnej, wykraczające poza poziom zwykłych wątpliwości, które powstają w każdym procesie decyzyjnym. Kwestia podniesiona w skardze kasacyjnej pozwanego nie spełnia wskazanych wymagań. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 233 § 1art. 279art. 65art. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3983 § 3 KPCart. 39813 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPC§ 1§ 2§ 1 pkt 4§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy