I CSK 335-22/10

I CSK 335/22 POSTANOWIENIE 21 marca 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk na posiedzeniu niejawnym 21 marca 2024 r. w Warszawie w sprawie z powództwa K. P. przeciwko J. Z. o ochronę dóbr osobistych, na skutek wniosku pełnomocnika powódki o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2024 r., I CSK 335/22 uzupełnia postanowienie Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2024 r. w ten sposób, że dodaje pkt III o treści "oddala wniosek K. P. o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego". UZASADNIENIE Postanowieniem z 26 stycznia 2024 roku Sąd Najwyższy w pkt I odrzucił w części skargę kasacyjna pozwanej, a w pkt II odmówi przyjęcia jej do rozpoznania w pozostałym zakresie. W orzeczeniu tym nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego, mając na uwadze, że strona powodowa złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną po terminie określonym w art. 3987 § 1 k.p.c. (art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 109 § 1 k.p.c.). Pismem z dnia 14 marca 2024 roku pełnomocnik powódki wniósł o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego w tym zakresie. I CSK 335/22 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2024 roku jest co do zasady słuszny. Zgodnie z art. 351 § 1 k.p.c. strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu - od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postanowień sądu (art. 361 k.p.c.), w tym do postanowień wydawanych w postępowaniu kasacyjnym (art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.). Uzupełnienie postanowienia może dotyczyć także rozstrzygnięcia o kosztach procesu, jeżeli strona wniosła o ich zasądzenie, a sąd o nich nie orzekł. Mając to na uwadze Sąd Najwyższy uzupełnił postanowienie z 26 stycznia 2024 roku dodając do niego pkt III., zawierający rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku strony powodowej o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, albowiem jak już wskazano w uzasadnieniu postanowienia z 26 stycznia 2024 roku ustanowiony przez nią pełnomocnik wniósł odpowiedź na skargę po upływie ustawowego terminu od doręczenia odpisu skargi kasacyjnej powódce. Odpowiedź na skargę kasacyjną może być wniesiona w terminie dwutygodniowym od doręczenia odpisu skargi (art. 3987 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.). W orzecznictwie wyjaśniono, że takiej odpowiedzi nie stanowi tak nazwane pismo procesowe, wniesione po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności (zob.m.in. wyroki Sądu Najwyższego z 16 maja 2002 r., IV CKN 1071/00, OSNC 2003, Nr 9, poz. 120, z 14 marca 2003 r., V CKN 1733/00, i z 7 maja 2003 r., IV CKN 113/01, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 29 maja 2018 r., I CSK 42/18). W konsekwencji – wniosek powódki o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesioną po terminie należało uznać za bezskuteczny i podlegający oddaleniu. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie przepisów przytoczonych powyżej – orzekł jak w sentencji. I CSK 335/22 3 [SOP] (r.g.)