I CSK 361/14

Sygn. akt I CSK 361/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z wniosku A. S. przy uczestnictwie Skarbowi Państwa - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w N. o wykreślenie hipoteki przymusowej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt IV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowień Sądu Rejonowego w N., którymi odmówiono wykreślenia hipotek z Księgi wieczystej […]. W skardze kasacyjnej wnioskodawca zarzucił orzeczeniu Sądu drugiej instancji naruszenie art. 6268 § 2 k.p.c. w zw. z art. 382 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., art. 110 pkt 3 u.k.w.h. w zw. z art. 382 i 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., art. 385 k.p.c. oraz art. 94 u.k.w.h. Na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W sprawie nie występują przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej występuje, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają jej uwzględnienie. Skarżący powołujący się na oczywistą zasadność skargi ma obowiązek przedstawienia, na jakiej podstawie swoje twierdzenie opiera, w tym również wskazanie przepisów, które w jego ocenie zostały naruszone w sposób kwalifikowany. Temu wymaganiu skarżący nie sprostał. Przedstawiona przez niego w skardze kasacyjnej argumentacja nie pozwala na przyjęcie, że Sąd Okręgowy rażąco naruszył przywołane przez skarżącego przepisy postępowania, i w wyniku tego wydał wadliwe orzeczenie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1, art. 39821 i art. 13 § 2 k.p.c. [aw]