I CSK 3647/22

Sygn. akt I CSK 3647/22 POSTANOWIENIE Dnia 15 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie z powództwa R. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. przeciwko B. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 listopada 2022 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 7 grudnia 2021 r., sygn. akt I AGa 133/21, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z 2 marca 2021 r. Sąd Okręgowy w Łodzi, w sprawie z powództwa R. spółki z o.o. z siedzibą w P. przeciwko B. spółce z o.o. z siedzibą w P. o zapłatę 413 500 zł, oddalił powództwo. Wyrokiem z 7 grudnia 2021 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi oddalił apelację powódki. W skardze kasacyjnej powódka, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazała na przesłanki przedsądu przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c. 2 W ocenie skarżącej w sprawie zachodzi nieważność postępowania. Zdaniem skarżącej skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ doszło do naruszenia prawa materialnego: art. 65 w zw. z art. 6471 § 1, 5 i 6 k.c. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.) oraz art. 65 § 1 i 2 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Nie sposób przyjąć, że w niniejszej sprawie miała miejsce nieważność postępowania. Pozwana udzieliła pełnomocnictwa adwokatowi M.F. „do zastępowania Spółki jako pozwanej w sprawie z powództwa R. Sp. z o.o. o zapłatę, zawisłej przez Sądem Okręgowym w Łodzi X Wydział Gospodarczy pod sygnaturą X GC 388/20, przed sądami powszechnymi, innymi organami, instytucjami oraz osobami - z prawem substytucji”. Pełnomocnictwo w zakresie upoważnienia do zastępowania pozwanej przed sądami powszechnymi nie zawierało żadnych ograniczeń. Sądami powszechnymi są sądy rejonowe, sądy okręgowe oraz sądy apelacyjne. Przedmiotowe pełnomocnictwo zawiera więc upoważnienie do 3 działania przed każdym z sądów powszechnych, na każdym etapie postępowania, nie wyłączając Sądu Apelacyjnego w Łodzi w zakończonym postępowaniu apelacyjnym w sprawie I AGa 133/21. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy. Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (zob. m.in. postanowienia SN: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07). W skardze kasacyjnej nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa oraz że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w sądzie drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe. Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie próbę zaangażowania Sądu Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. l.n