I CSK 374/13

Sygn. akt I CSK 374/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa Z. N. i K. N. przeciwko S. […] Spółce z o.o. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 Uzasadnienie Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz na potrzebie wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. Nie może budzić wątpliwości, że skarga została oparta przede wszystkim na naruszeniu przez Sąd Apelacyjny w […] art. 7095 § 3 k.p.c. dotyczącym zagadnienia rozliczenia umowy leasingu w przypadku, gdy umowa taka zakończy się przed terminem, na jaki została zawarta w wyniku utraty przedmiotu leasingu. Skarżący nie dostrzega jednak, że Sąd Apelacyjny poczynił ustalenia faktyczne wiążące Sąd Najwyższy i rzutujące na taki sposób wykładni umowy leasingu, w świetle której strona skarżąca nie była uprawniona do zatrzymania dla siebie wypłaconej jej sumy ubezpieczenia. Na gruncie tak poczynionych ustaleń zarzut naruszenia art. 7095 § 3 k.p.c. nie ma kluczowego znaczenia. Z tych samych względów nie można przyjąć, że przepis ten wymaga wypowiedzi Sądu Najwyższego ze względu na to, że jego wykładnia budzi wątpliwości. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). [aw] jw