I CSK 378/13

WyrokIzba Cywilna2014-02-25

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w okolicznościach sprawy zachodzą przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności czy jej oczywista zasadność uzasadnia jej przyjęcie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Kwestionowanie ustaleń faktycznych w kontekście naruszenia art. 231 k.p.c. może prowadzić do wniosku o próbie obejścia zakazu z art. 3986 § 3 k.p.c. Nie można uznać za zasadne czynienia zarzutu względem treści uzasadnienia sądu drugiej instancji, który w sposób jasny i przekonujący uzasadnił swoje stanowisko.
Stan faktyczny
Powództwo dotyczyło zapłaty. Strona pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opierała wniosek na oczywistej zasadności skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 378/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa Zgromadzenia […] Prowincja […] przeciwko Miastu W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na jej oczywistej zasadności. Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne prowadzą do wniosku, że pozwany dopuścił się zachowania, które może być uznane za wyrządzające szkodę powodom. Kwestionowanie w tym zakresie przez skarżącego poczynionych ustaleń, zwłaszcza w kontekście naruszenia art. 231 k.p.c. musi prowadzić do wniosku, że zmierza on do obejścia zakazu, o którym mowa w art. 3986 § 3 k.p.c. Ponadto nie można uznać za zasadne czynienie zarzutu względem treści uzasadnienia Sądu drugiej instancji, który w sposób jasny i przekonujący uzasadnił swoje stanowisko. Szczegółowa analiza w przedmiocie oceny materiału procesowego nie była zaś konieczna, skoro Sąd drugiej instancji nie czynił nowych ustaleń faktycznych, lecz przyjął za swoje ustalenia Sądu niższej instancji. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw] db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 231 KPCart. 3986 § 3 KPCart. 98art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy