I CSK 380/26

I CSK 380/26 POSTANOWIENIE 16 kwietnia 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa M.R. przeciwko L. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej M.R. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 11 sierpnia 2025 r., I AGa 27/24, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Powód M.R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 11 sierpnia 2025 r., zaskarżając wyrok w części, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy w sposób szczegółowo wskazany w skardze kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów związanych z: 1) zakresem odpowiedzialności wykonawcy za zobowiązanie podjęte w wyniku zlecenia przez zamawiającego likwidacji szkody w pojeździe, w ramach ubezpieczenia dobrowolnego AC, z uwagi na wskazanie wykonawcy przez I CSK 380/26 2 ubezpieczyciela; 2) treścią zobowiązania wykonawcy realizującego naprawy na podstawie zlecenia poszkodowanego, w ramach dobrowolnego ubezpieczenia AC. Wskazał też na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne: 1) Czy w przypadku wyboru przez poszkodowanego naprawy w wariancie serwisowym, warsztat partnerski wskazany poszkodowanemu przez ubezpieczyciela, powinien przywrócić pojazd do stanu sprzed zdarzenia drogowego z użyciem części nowych i oryginalnych, czy też wystarczające jest samo „przywrócenie funkcjonalności pojazdu” bez konieczności użycia części nowych i oryginalnych, czyli de facto w sposób, jaki wykonawca naprawy uznaje za stosowny? 2) Czy na treść zobowiązania wykonawcy, likwidującego szkodę w oparciu o przepisy regulujące umowę o dzieło (art. 627 k.c. w zw. z art. 354 § 1 k.c.), oraz zakres obowiązku naprawienia szkody zamawiającemu przez wykonawcę, regulowany przepisami art. 471 i 472 k.c., wpływają treść i zakres naprawy wynikające z zawartej umowy ubezpieczenia majątkowego, a w szczególności kalkulacje lub inne wyliczenia ubezpieczyciela AC, według których następuje wypłata odszkodowania przewidzianego w umowie ubezpieczenia AC? Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Zagadnienie prawne powinno, przede wszystkim, być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń, a jednocześnie być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu. Natomiast oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) I CSK 380/26 3 wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie i na czym rozbieżność ta polega, co wymaga przytoczenia orzeczeń sądów wydanych w takich samych lub istotnie zbliżonych stanach faktycznych, względnie, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego, z czego potrzeba ta wynika i z jakich powodów dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa jest w tej mierze niewystarczający. Nieodzowne jest ponadto, podobnie jak w przypadku przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., wykazanie związku między oczekiwaną od Sądu Najwyższego wykładnią prawa a wynikiem postępowania kasacyjnego. Skarżący, mimo powołania się na drugą przesłankę kasacyjną, nie wskazał nawet, jaki konkretnie przepis lub przepisy wymagają dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania odnosi się bowiem jedynie do pierwszej przesłanki kasacyjnej. Przy tym skarżący sporządził jedno, wspólne uzasadnienie dla obu zagadnień prawnych (s. 4-6 skargi). Tymczasem, każde z zagadnień wymagało odrębnego uzasadnienia, które powinno obejmować argumenty wskazujące na istnienie poważnych wątpliwości prawnych, przytoczenie istniejących na tym tle poglądów orzecznictwa i doktryny oraz przedstawienie rozbieżnych interpretacji prawnych i racji jurydycznych stojących za każdą z nich. Tego w lakonicznym uzasadnieniu wniosku skarżącego o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania niewątpliwie zabrakło. Uzasadnienie to sprowadza się bowiem jedynie do wskazania treści zagadnienia i arbitralnego stwierdzenia, że istnieje potrzeba jego rozstrzygnięcia. Taka konstrukcja uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uniemożliwia jego uwzględnienie. Ponadto, mimo pozornie abstrakcyjnego charakteru obu przedstawionych zagadnień prawnych, skarżący w istocie nie domaga się rozwiązania uniwersalnych problemów prawnych, ale ustalenia treści zobowiązania na tle konkretnej umowy, w tym dokonania wykładni oświadczeń woli stron. Nie budzi przecież wątpliwości, że co do zasady o tym, jaka jest treść obowiązków podmiotu podejmującego się naprawy uszkodzonego pojazdu decyduje przede wszystkim wola stron stosunku prawnego, będącego podstawą podjęcia czynności naprawczych. I CSK 380/26 4 Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Marcin Łochowski (D.Z.) [a.ł]