I CSK 4/24
WyrokIzba Cywilna2024-10-23
Skład orzekający: Ewa Stefańska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna dotycząca kredytów walutowych, w której podniesiono zarzut nieważności postępowania i wskazano istotne zagadnienia prawne związane z wykładnią przepisów o abuzywności klauzul umownych, powinna zostać przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli nie spełnia ona przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c., takich jak występowanie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi. W niniejszej sprawie, mimo wskazania przez skarżącego szeregu zagadnień prawnych dotyczących kredytów walutowych, interpretacji przepisów o abuzywności oraz zarzutu nieważności postępowania, Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienia te stanowią jedynie polemikę z orzeczeniem sądu drugiej instancji i były już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, a zarzut nieważności nie znalazł potwierdzenia.Stan faktyczny
Powodowie J.J. i M.J. wytoczyli przeciwko Bankowi S.A. w W. powództwo o zapłatę i ustalenie. Sąd Okręgowy wydał wyrok, a następnie Sąd Apelacyjny w Katowicach zmienił go, oddalając powództwo o zapłatę. Pozwany Bank wniósł skargę kasacyjną, zarzucając m.in. nieważność postępowania i podnosząc istotne zagadnienia prawne dotyczące kredytów walutowych. Powodowie wnieśli o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od pozwanego na rzecz powodów zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.Pełny tekst orzeczenia
I CSK 4/24 POSTANOWIENIE 23 października 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 23 października 2024 r. w Warszawie w sprawie z powództwa J.J. i M.J. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie, na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 21 lutego 2023 r., I ACa 1761/21, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza od pozwanego na rzecz powodów 5 400 zł (pięć tysięcy czterysta) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. UZASADNIENIE Wyrokiem z 21 lutego 2023 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z 27 października 2021 r. w sprawie z powództwa J.J. i M.J. przeciwko Bankowi Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie, w ten sposób, że oddalił powództwo o zapłatę, oddalił apelację w
I CSK 4/24 2 pozostałej części i orzekł o kosztach postępowania. Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu drugiej instancji w całości oraz wnosił o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi powodowie wnieśli o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie od pozwanego na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej.
I CSK 4/24 3 W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano szereg istotnych zagadnień prawnych, które sformułowano w formie pytań. Wątpliwości skarżącego dotyczyły w szczególności interpretacji art. 3851 § 1 i 2 k.c., art. 65 § 1 i 2 k.c., art. 56 k.c., art. 41 pr. weksl., art. 358 § 2 k.c., skutków stwierdzenia abuzywności postanowień wzorca umowy, wykładni orzecznictwa TSUE oraz dotychczasowej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego na tle kredytów walutowych. Skarżący zarzucił także nieważność postępowania na podstawie art. 379 pkt 4 k.p.c. w zw. z art. 367 § 3 k.p.c. Nie zachodzi nieważność postępowania (art. 379 pkt 4 k.p.c.) w przypadku, gdy ustawa wprost wskazuje skład sądu i sprawa została rozpoznana w takim właśnie składzie, czyli zgodnie z kryteriami ustawowymi. W realiach przedmiotowej sprawy przeprowadzenie rozprawy na posiedzeniu niejawnym miało podstawę prawną w obowiązującej wówczas ustawie COVID - 19, a w konsekwencji nie miała miejsca nieważność postępowania (zob. postanowienie SN z 24 stycznia 2024 r., III CZ 339/23). W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05, i z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18). Skarga kasacyjna nie spełnia powyższych kryteriów. W istocie zagadnienia prawne wskazane przez skarżącego są pytaniami o trafność stanowiska Sądu Apelacyjnego wyrażonego w związku z rozstrzygnięciem tej konkretnej sprawy i polemiką z tym stanowiskiem, związaną z zastosowaniem konkretnych przepisów prawa. Ponadto przedstawiona problematyka była już wielokrotnie przedmiotem
I CSK 4/24 4 wypowiedzi Sądu Najwyższego (zob. uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej SN z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22; uchwałę 7 sędziów SN z 19 czerwca 2024 r., III CZP 31/23; uchwałę 7 sędziów SN – zasadę prawną - z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, OSNC 2021, nr 9, poz. 56; wyroki SN: z 4 kwietnia 2019 r., III CSK 159/17; z 9 maja 2019 r., I CSK 242/18; z 11 grudnia 2019 r., V CSK 382/18, OSNC-ZD 2021, nr 2, poz. 20; z 21 czerwca 2021 r., I CSKP 55/21; z 3 lutego 2022 r., II CSKP 459/22; i z 4 kwietnia 2019 r., III CSK 159/17). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 11 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1964). A.G. r.g.
Powiązane orzeczenia
- I CSK 1221/25 2025-07-15Czy skarga kasacyjna dotycząca wykładni przepisów o klauzulach niedozwolonych (abuzywności) w umowach o kredyt walutowy, w sytuacji gdy Sąd Najwyższy wielokrotnie wypowiadał się w tej kwestii, może zostać przyjęta do roz…
- I CSK 3196/23 2024-06-20Czy skarga kasacyjna dotycząca kredytów walutowych, w której skarżący powołuje się na istotne zagadnienia prawne i rozbieżności w orzecznictwie, spełnia przesłanki przyjęcia jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
- I CSK 2207/24 2025-01-08Czy skarga kasacyjna, w której podniesiono szereg istotnych zagadnień prawnych dotyczących wykładni przepisów związanych z kredytami walutowymi i abuzywnością postanowień umownych, spełnia przesłanki przyjęcia jej do roz…
- I CSK 1540/23 2024-02-08Czy skarga kasacyjna w sprawie dotyczącej kredytu walutowego, podnosząca kwestie interpretacji przepisów dotyczących klauzul abuzywnych, wpływu orzecznictwa TSUE oraz wykładni przepisów bankowych i cywilnych, spełnia prz…
- I CSK 1579/24 2024-12-04Czy skarga kasacyjna dotycząca umowy kredytu walutowego, w której skarżący powołuje się na istotne zagadnienia prawne i potrzebę wykładni przepisów budzących rozbieżności w orzecznictwie, powinna zostać przyjęta do rozpo…
Powołane przepisy
art. 3989 § 1 KPCart. 3989 KPCart. 3989 § 1 pkt 1art. 3851 § 1art. 65 § 1art. 56 KCart. 41art. 358 § 2 KCart. 379 pkt 4 KPCart. 367 § 3 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 98 § 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy