I CSK 41/15

WyrokIzba Cywilna2015-10-14

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, w której wniesiono skargę kasacyjną, zachodzą przesłanki do jej przyjęcia do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy nie wykazano żadnej z przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. W niniejszej sprawie nie stwierdzono ani oczywistej zasadności skargi, ani potrzeby wykładni art. 91 k.p.c., gdyż kwestia zakresu pełnomocnictwa procesowego nie budzi wątpliwości.
Stan faktyczny
Miasto W. wniosło o stwierdzenie nabycia spadku. Uczestnicy postępowania, M. B. i W. B., wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w W. Uczestnicy wskazali jako podstawę przyjęcia skargi do rozpoznania oczywistą zasadność skargi oraz potrzebę wykładni art. 91 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 41/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku Miasta W. przy uczestnictwie M. B. i W. B. o stwierdzenie nabycia spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestników od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie została wniesiona skarga kasacyjna, w której, jako uzasadnienie wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, wskazano na oczywistą zasadność skargi oraz potrzebę wykładni art. 91 k.p.c. Skarga nie jest oczywiście uzasadniona – Sąd II instancji nie naruszył zasad sztuki prawniczej, a rozstrzygnięcie nie jest oczywiście nieprawidłowe. Nie zachodzi również wskazywana przez skarżącego potrzeba wykładni art. 91 k.p.c. Pełnomocnictwo jest instytucją znaną zarówno prawu materialnemu, jak i procesowemu. W obu tych dziedzinach prawa różni się ono już choćby tym, że w prawie materialnym ustanowienie pełnomocnictwa jest czynnością prawną jednostronną, a w prawie procesowym dwustronną. Zawsze jednak jest ważne, że mocodawca kształtuje zakres pełnomocnictwa. Jedynie w przypadku pełnomocnictwa procesowego wolę mocodawcy uzupełnia art. 91 k.p.c., z którego wyraźnie wynika, że jest to pełnomocnictwo do czynności procesowych, a nie czynności prawa materialnego – kwestia ta nie budzi wątpliwości. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 91 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy