I CSK 417/17

Sygn. akt I CSK 417/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku G. S.A. w W. przy uczestnictwie J.O., S.O., P. S.A. w W. i Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta R. o stwierdzenie nabycia służebności gruntowej przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 listopada 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestników J.O. i S.O. od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt V Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od uczestników J.O. i S.O. na rzecz wnioskodawcy oraz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwoty po 240 (dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub 2 wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestnicy postępowania wnieśli skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazali tylko na oczywistą zasadność skargi. Ma ona wynikać z błędnych ustaleń w stanie faktycznym sprawy. Tak sformułowane uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie świadczy jednak o jej oczywistej zasadności, a, co więcej, nie uwzględnia wynikającego z art. 3983 § 3 k.p.c. zawężenia zakresu kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym. Ze względu na pozycję Sądu Najwyższego jako sądu prawa, a nie sądu faktu, w postępowaniu kasacyjnym w ogóle nie podlegają kontroli ustalenie faktów i ocena dowodów. Tym bardziej zatem wątpliwości co do tych kwestii nie mogą przemawiać za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania, skoro nawet nie mogłyby być badane przez Sąd Najwyższy. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj