I CSK 4403/23

I CSK 4403/23 POSTANOWIENIE 24 czerwca 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 24 czerwca 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa syndyka masy upadłości Banku spółki akcyjnej w upadłości w W. przeciwko M.M. i K.M. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej syndyka masy upadłości Banku spółki akcyjnej w upadłości w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 6 lipca 2023 r., I ACa 1544/22, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. (R.N.) UZASADNIENIE Powód syndyk masy upadłości Banku spółki akcyjnej w upadłości w W. skierował do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 6 lipca 2023 r., wydanego w sprawie przeciwko M.M. i K.M. o zapłatę. Powód uzasadnił potrzebę przyjęcia skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie następującego zagadnienia prawnego: Czy wobec faktu, że dyrektywa w sprawie nieuczciwych warunków umów konsumenckich (Dz.U. UE. L. z 1993 r. Nr 95, str. 29 z późn. zm.) została I CSK 4403/23 2 implementowana do krajowego porządku prawnego, co ma przełożenie m.in. w treści art. 3851 k.c., dopuszczalne jest jakiekolwiek wyłączenie lub ograniczenie waloryzacji sądowej, o której mowa w art. 3581 § 3 k.c., świadczenia instytucji kredytowej należnego od kredytobiorcy w wyniku rozliczenia nieważnej umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej? Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Problem prawny przedstawiony do rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy, przez wniesienie skargi kasacyjnej, nie może być już rozwiązany w orzecznictwie (zob. np. postanowienia SN: z 23 kwietnia 2025 r., I CSK 1920/24; z 28 marca 2025 r., I CSK 725/24; z 6 marca 2025 r., I CSK 3018/24; z 29 października 2024 r., I CSK 4297/23; z 21 sierpnia 2024 r., I CSK 1927/24; z 15 września 2023 r., I CSK 4360/22; z 29 sierpnia 2023 r., I CSK 4599/22; z 15 września 2023 r., I CSK 4360/22; z 18 sierpnia 2023 r., I CSK 4091/22). Na pytanie sformułowane przez skarżącego w postaci zagadnienia prawnego odpowiedzi udzielił już Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który w wyroku z 12 stycznia 2024 r., C-488/23 wskazał, że: Art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że w kontekście uznania za nieważną w całości umowy kredytu hipotecznego zawartej z konsumentem przez instytucję kredytową, a to ze względu na to, że umowa ta zawierała nieuczciwe warunki, bez których nie mogła dalej obowiązywać, przepisy te stoją na przeszkodzie wykładni sądowej prawa państwa członkowskiego, zgodnie z którą instytucja ta ma prawo żądać od tego konsumenta, poza zwrotem kwot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania tej umowy oraz ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia wezwania do zapłaty, rekompensaty polegającej na sądowej waloryzacji świadczenia wypłaconego kapitału w przypadku istotnej zmiany siły nabywczej danego pieniądza po wypłaceniu tego kapitału rzeczonemu konsumentowi. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania zabrakło zatem istotnych kwestii prawnych, które nie zostały jeszcze rozstrzygnięte w judykaturze. I CSK 4403/23 3 Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. SSN Adam Doliwa (P.H.) [a.ł]