I CSK 458/13

Sygn. akt I CSK 458/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku W. D. przy uczestnictwie Miasta W., A. D., J. D., T. E.-K., A. G., M. D., X. D., H. S., Z. D., Y. D. i T. K. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego, potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości, a także oczywistą zasadność skargi. Uzasadnienie tego wniosku sprowadza się jednak tylko do jednego argumentu - zarzutu, że sądy meriti nie uznały wytoczenia przez właściciela powództwa windykacyjnego przeciwko samoistnemu posiadaczowi na kilka dni przed upływem zasiedzenie za nadużycie prawa (art. 5 k.c.). Jeżeli zarzut ten interpretować jako istotne zagadnienie prawne, to stwierdzić trzeba, że właściciel w każdym czasie może wystąpić z powództwem windykacyjnym. De iure nie ma znaczenia, czy uczyni to na początku biegu terminu zasiedzenia, czy na jego początku. Jeżeli natomiast zarzut ten interpretować jako powołanie się na oczywistą zasadność skargi, to z tego względu skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Ocena zastosowania art. 5 k.c. zawsze ma charakter indywidualny i uznaniowy – wyjątkowo rzadko niezastosowanie art. 5 k.c. można uznać za rażącą wadliwość orzeczenia. Tak na pewno nie jest w tej sprawie, gdzie sądy meriti uznały brak podstaw do zastosowania art. 5 k.c., co jest stanowiskiem zgodnym z prawem. Co więcej, w skardze kasacyjnej skarżący podnosi, jakoby Sąd Najwyższy w poprzednim orzeczeniu wydanym w tej sprawie sugerował zastosowanie art. 5 k.c., czego sądy nie zrobiły - lektura tego orzeczenia nie prowadzi jednak do takiego wniosku, bo tej sugestii nie sposób w nim znaleźć. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [aw] jw