I CSK 4685/22

I CSK 4685/22 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa Bank spółki akcyjnej w W. przeciwko M. P. o zapłatę, oraz z powództwa wzajemnego M. P. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o zapłatę na posiedzeniu niejawnym 8 marca 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie, na skutek skargi kasacyjnej powoda - pozwanego wzajemnego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 30 grudnia 2021 r., sygn. akt I AGa 137/18, 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. oddala wniosek M. P. o zasądzenie na jego rzecz od skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z 18 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie zasądził od pozwanego (powoda wzajemnego) M. P. na rzecz powoda (pozwanego wzajemnego) Bank S.A. w W. kwotę 91261,93 franków szwajcarskich (dalej CHF) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 12 lutego 2016 r. (pkt I) oraz koszty postępowania w kwocie 15 417 zł. (pkt II), ponadto oddalił powództwo wzajemne M. P. (pkt III) i orzekł o kosztach postepowania z pozwu wzajemnego. (pkt IV). I CSK 4685/22 2 Po rozpoznaniu apelacji pozwanego (powoda wzajemnego) M. P., Sąd Apelacyjny w Szczecinie wyrokiem z 30 grudnia 2021 r., w punkcie I zmienił opisany wyżej wyrok Sądu Okręgowego w punktach I i II w ten sposób, że 1) oddalił powództwo główne (Banku) i 2) orzekł o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego. W punkcie II. swojego wyroku Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego- powoda wzajemnego M. P. w pozostałej części oraz orzekł w punkcie III i IV o kosztach postępowania odwoławczego. Powód (pozwany wzajemny) Bank S.A. w W. wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 30 grudnia 2021 r. „w punkcie I. 1 i 2 oraz III”. Wniósł „o uchylenie zaskarżonego wyroku” i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Art. 3984 § 1 k.p.c. wymienia tak zwane elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej- części składowe pisma procesowego wnoszonego przez skarżącego, sprawiające, że pismo to stanowi skargę kasacyjną, polegające między innymi na oznaczeniu orzeczenia, od którego jest ona wnoszona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1 tego przepisu) a także wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3 tego przepisu). Ze względu na wysoce sformalizowany charakter skargi jako nadzwyczajnego środka prawnego oraz obowiązek jej sporządzenia przez fachowych pełnomocników procesowych, jakiekolwiek braki w zakresie tych elementów nie podlegają naprawieniu w drodze postępowania sanacyjnego, lecz powodują odrzucenie skargi a limine. W odniesieniu do wymagań, którym powinien odpowiadać wniosek kasacyjny (art.3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), w orzecznictwie wskazano, że skarga, w której strona nie sprecyzowała, w jakiej części żąda uchylenia lub uchylenia i zmiany zaskarżonego orzeczenia podlega odrzuceniu, albowiem Sąd Najwyższy nie może ustalać zakresu swojej kognicji przy rozpoznawaniu skargi w drodze zabiegów interpretacyjnych (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2011 r., V CSK 272/10; z 15 czerwca 2016 r., II CZ 43/16 oraz z 17 maja 2006 r., II PZ 17/06, OSNP 2007, nr 9-10, poz. 136). I CSK 4685/22 3 W skardze Bank określił zakres zaskarżenia wyroku Sądu Apelacyjnego wskazując, że zaskarża ten wyrok „w punkcie I. 1 i 2 oraz III””, a zatem wypełnił wymaganie konstrukcyjne zawarte w art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. Wniosek skargi kasacyjnej nie został natomiast skonstruowany w sposób realizujący wymagania konstrukcyjne objęte art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., albowiem skarżący wniósł „o uchylenie zaskarżonego wyroku”, nie precyzując w żaden sposób wnioskowanego zakresu żądanej ingerencji Sądu Najwyższego w zaskarżone orzeczenie, choćby przez odesłanie do jednoznacznie określonego zakresu zaskarżenia (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 16 października 2015 r., I CZ 76/15 oraz 17 maja 2016 r., I PZ 5/16, OSNP 2017, Nr 12, poz. 162). W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu (art. 3986 § 3 k.p.c.). Zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek o zasądzenie od powoda (pozwanego wzajemnego) na rzecz pozwanego (powoda wzajemnego) kosztów postępowania kasacyjnego został oddalony, albowiem przeciwnik skargi domagał się wydania postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania lub jej oddalenia i z tymi jedynie żądaniami powiązał wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego. W sytuacji odrzucenia skargi i braku wniosku o przyznanie kosztów w takiej sytuacji nie było podstaw do ich zasądzenia od skarżącego; koszty sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na skargę nie mogą być uznane za koszty celowej obrony w tym przypadku, ponieważ wniosek o ich zasądzenie związany był z innym oczekiwanym przez przeciwnika skargi rozstrzygnięciem (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 20 sierpnia 2014 r., II CSK 77/14, OSNC 2015, nr 7 - 8, poz. 91; z 5 grudnia 2013 r., III SK 23/13 oraz z 18 grudnia 2012 r., II CSK 397/12.). I CSK 4685/22 4