I CSK 47/17

Sygn. akt I CSK 47/17 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku A.R. przy uczestnictwie G.R., Krajowej Szkoły […] w K., I.M. i T.R.B. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2017 r., wniosku o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt I CSK 47/17, zwraca wniosek. UZASADNIENIE Uprawnienia aplikanta adwokackiego w postępowaniu sądowym reguluje art. 77 – prawa o adwokaturze (Dz.U. z 2016 r., nr 1999), przy czym regulacja ta obejmuje także sprawy cywilne, w których świadczenie pomocy prawnej następuje z urzędu. Pod wnioskiem o uzupełnienie sentencji postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2017 r. znajduje się podpis aplikanta adwokackiego. Tymczasem w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje reguła przymusu 2 adwokackiego (art. 871 § 1 k.p.c.). W tej sytuacji – zgodnie z art. 130 § 5 k.p.c. – należy zwrócić wniosek, skoro złożony on został z naruszeniem wspomnianego art. 871 k.p.c. Niezależnie od tego należy stwierdzić, że w skardze kasacyjnej powinien być sformułowany wyraźny wniosek o treści wskazanej w § 3 rozporządzenia MS z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1801 ze zm.; por. jednak s. 3 skargi wnioskodawczyni). aj