V CZ 27/17

Sygn. akt V CZ 27/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z powództwa A. J., J. J., K. W. i A. J. przeciwko Skarbowi Państwa-Staroście O. i Wojewodzie (…) o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 kwietnia 2017 r., zażalenia powoda A. J. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 25 października 2016 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie pozostawiając orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. UZASADNIENIE Powód A. J. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 29 kwietnia 2016 r., mocą którego m.in. została oddalona jego apelacja od wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 4 marca 2015 r. Postanowieniem z dnia 25 października 2016 r. Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę kasacyjną powoda A. J.. W uzasadnieniu swojego orzeczenia Sąd Apelacyjny wskazał, że w imieniu powoda A. J. wniosek o doręczenie wyroku Sądu drugiej instancji z uzasadnieniem 2 został co prawda złożony w przewidzianym prawem terminie, ale został on podpisany przez zastępcę adwokata D. K. - aplikanta adwokackiego O. S., która nie legitymowała się wymaganym przez przepisy art. 77 ust. 5 ustawy Prawo o adwokaturze upoważnieniem, a które winno było zawierać wyraźne upoważnienie do podpisania przedmiotowego wniosku. W konsekwencji pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem przez jego podpisanie bądź dołączenie odpowiedniego upoważnienia. W tygodniowym terminie do uzupełnienia braku pełnomocnik skarżącego przysłał jednak tylko pismo informujące, że „w załączeniu" przedkłada podpisany wniosek, natomiast samego wniosku nie dołączył. Wobec tego Sąd Apelacyjny uznał, że braki w zakresie podpisania wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem nie zostały w tygodniowym terminie uzupełnione - co oznaczało, że strona nie złożyła skutecznie w przewidzianym prawem terminie przedmiotowego wniosku, co z kolei skutkować musiało odrzuceniem jej skargi kasacyjnej - art. 3986 § 2 k.p.c. Powód A. J. zaskarżył w całości ww. postanowienie Sądu Apelacyjnego zarzucając Sądowi drugiej instancji naruszenie: art. 77 ust. 5 ustawy Prawo o adwokaturze, art. 130 § 1 k.p.c., art. 3986 § 1 k.p.c. oraz art. 3986 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 3985 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Apelacyjnego, że aplikant adwokacki, który w ustawowym terminie złożył wniosek o doręczenie przedmiotowego orzeczenia z uzasadnieniem nie legitymował się wymaganym przez przepisy art. 77 ust. 5 ustawy Prawo o adwokaturze upoważnieniem do dokonania tego typu czynności. Z akt sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że adwokat prawidłowo umocowany do zastępowania powoda udzielił w dniu 5 maja 2016 r. aplikantowi adwokackiemu O. S. upoważnienia do działania w jego zastępstwie w sprawie sygn. I ACa (…). Upoważnienie to, wbrew wadliwej wykładni art. 77 ust. 5 ustawy Prawo o adwokaturze, dokonanej przez Sąd Apelacyjny stanowiło prawidłowe 3 umocowanie do złożenia wniosku o doręczenie zaskarżonego orzeczenia z uzasadnieniem. Z tego względu nie było podstaw prawnych do wzywania pełnomocnika powoda do uzupełnienia braków wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem przez jego podpisanie bądź dołączenie odpowiedniego upoważnienia. Oznacza to, że nieusunięcie w wyznaczonym terminie wskazanych braków nie może rodzić dla strony żadnych negatywnych skutków procesowych. Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. oraz art. 108 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. orzekł jak w sentencji. jw