I CSK 4871/22

Sygn. akt I CSK 4871/22 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Łochowski w sprawie z powództwa P. S. przeciwko U. spółce akcyjnej w W. o zapłatę, unieważnienie umowy i nakazanie, ewentualnie o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym 18 stycznia 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie, na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 17 lutego 2022 r., sygn. akt I ACa 878/20, 1. odrzuca skargę kasacyjną; 2. zasądza od P. S. na rzecz U. spółki akcyjnej w W. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Powód P. S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 17 lutego 2022 r., zaskarżając ten wyrok w części oddalającej jego apelację. Jako wartość przedmiotu zaskarżenia skarżący wskazał kwotę 3779 zł. Zdaniem skarżącego roszczenie o nakazanie pozwanemu złożenia oświadczenia o treści wskazanej w skardze ma charakter niemajątkowy, zaś dochodzenie roszczeń niemajątkowych łącznie z roszczeniami majątkowymi przesądza o dopuszczalności skargi z perspektywy art. 3981 § 1 k.p.c. W odpowiedzi na skargę pozwany wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Podstawą dochodzonych przez powoda roszczeń są przepisy ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 3 ze zm., dalej: „u.p.n.p.r.”). W zakresie objętym skargą kasacyjną zaskarżony wyrok dotyczy roszczeń określonych w art. 12 ust. 1 pkt 3 i 4 u.p.n.p.r., tj. złożenia oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie oraz unieważnienia umowy z obowiązkiem wzajemnego zwrotu świadczeń. Roszczenia określone w art. 12 ust. 1 pkt 1-5 u.p.n.p.r., służące realizacji interesów konsumentów chronionych na podstawie przepisów tej ustawy, muszą być uznane za uwarunkowane bezpośrednio ich interesami ekonomicznymi. Przesądza to o ich majątkowym charakterze (postanowienie Sądu Najwyższego z 2 czerwca 2016 r., I CSK 119/16). Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdy w sprawie o prawa majątkowe wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.). Natomiast wartość przedmiotu zaskarżenia na etapie postępowania kasacyjnego została przez powoda określona na kwotę 3779 zł. Taka też kwota została wskazana jako wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu apelacyjnym (k. 347). Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną a zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 265) obciążył powoda kosztami postępowania kasacyjnego.