I CSK 559/09

WyrokIzba Cywilna2010-04-20

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy naruszenie przez Sąd Apelacyjny art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 378 § 1 i 382 k.p.c. przez przejęcie za własne ustaleń faktycznych Sądu I instancji bez merytorycznej analizy może stanowić podstawę skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, stwierdzając, że ustalenia faktyczne nie mogą być podstawą skargi kasacyjnej zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. Zarzuty skarżącej zmierzały jedynie do podważenia ustaleń faktycznych, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Przejęcie przez Sąd II instancji ustaleń Sądu I instancji nie oznacza braku analizy, a jedynie zgodę z argumentacją sądu niższej instancji.
Stan faktyczny
Powództwo dotyczyło ochrony dóbr osobistych. Pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji. Skarżąca zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu naruszenie przepisów proceduralnych poprzez przejęcie ustaleń faktycznych Sądu I instancji bez merytorycznej analizy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną pozwanej.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 559/09 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa M. D. przeciwko E. D. o ochronę dóbr osobistych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 kwietnia 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie Niniejsza skarga kasacyjna jako jedyną podstawę wskazuje na naruszenie przez Sąd Apelacyjny art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 378 § 1 i 382 k.p.c., przez przejęcie za własne ustaleń faktycznych Sądu I instancji bez merytorycznej analizy w tym zakresie. Wyraźnie narusza to zatem art. 3983 § 3 k.p.c., z którego wynika, że ustalenia faktów nie mogą być podstawą skargi kasacyjnej. Tymczasem zarzuty podniesione w skardze zmierzają jedynie w kierunku podważenia ustaleń faktycznych, z którymi skarżący polemizuje. Co więcej, z przyjęcia za własne przez Sąd II instancji stanowiska Sądu I instancji nie wynika, że stan faktyczny nie był badany. Jest raczej odwrotnie – Sąd Apelacyjny go rozważył i zgodził się z argumentacją Sądu I instancji. Trzeba zatem stwierdzić, że w istocie w skardze nie ma podstaw kasacyjnych, ponieważ są tylko podstawy niedopuszczalne. 2 Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w związku z § 2 i art. 3983 § 3 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 233 § 1 KPCart. 378 § 1art. 3983 § 3 KPCart. 3986 § 3§ 1§ 3§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy