I CSK 559/09
WyrokIzba Cywilna2010-04-20
Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy naruszenie przez Sąd Apelacyjny art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 378 § 1 i 382 k.p.c. przez przejęcie za własne ustaleń faktycznych Sądu I instancji bez merytorycznej analizy może stanowić podstawę skargi kasacyjnej?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, stwierdzając, że ustalenia faktyczne nie mogą być podstawą skargi kasacyjnej zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. Zarzuty skarżącej zmierzały jedynie do podważenia ustaleń faktycznych, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Przejęcie przez Sąd II instancji ustaleń Sądu I instancji nie oznacza braku analizy, a jedynie zgodę z argumentacją sądu niższej instancji.Stan faktyczny
Powództwo dotyczyło ochrony dóbr osobistych. Pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji. Skarżąca zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu naruszenie przepisów proceduralnych poprzez przejęcie ustaleń faktycznych Sądu I instancji bez merytorycznej analizy.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną pozwanej.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I CSK 559/09 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa M. D. przeciwko E. D. o ochronę dóbr osobistych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 kwietnia 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie Niniejsza skarga kasacyjna jako jedyną podstawę wskazuje na naruszenie przez Sąd Apelacyjny art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 378 § 1 i 382 k.p.c., przez przejęcie za własne ustaleń faktycznych Sądu I instancji bez merytorycznej analizy w tym zakresie. Wyraźnie narusza to zatem art. 3983 § 3 k.p.c., z którego wynika, że ustalenia faktów nie mogą być podstawą skargi kasacyjnej. Tymczasem zarzuty podniesione w skardze zmierzają jedynie w kierunku podważenia ustaleń faktycznych, z którymi skarżący polemizuje. Co więcej, z przyjęcia za własne przez Sąd II instancji stanowiska Sądu I instancji nie wynika, że stan faktyczny nie był badany. Jest raczej odwrotnie – Sąd Apelacyjny go rozważył i zgodził się z argumentacją Sądu I instancji. Trzeba zatem stwierdzić, że w istocie w skardze nie ma podstaw kasacyjnych, ponieważ są tylko podstawy niedopuszczalne.
2 Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w związku z § 2 i art. 3983 § 3 k.p.c.
Powiązane orzeczenia
- V CSK 52/20 2020-07-03Czy zarzuty dotyczące naruszenia art. 233 k.p.c. przez błędy w ustaleniach faktycznych i niedokonanie wszechstronnej analizy materiału dowodowego mogą stanowić podstawę skargi kasacyjnej?
- IV CSK 38/13 2013-05-10Czy skarga kasacyjna oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia art. 233 k.p.c. może stanowić ustawową podstawę skargi kasacyjnej?
- IV CSK 271/21 2021-12-17Czy zarzut naruszenia art. 233 § 1 w zw. z art. 382 k.p.c. może stanowić podstawę skargi kasacyjnej?
- II CSK 443/15 2016-02-03Czy skarga kasacyjna zarzucająca naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu naruszenia zakazu kwestionowania ustaleń faktycznych i oceny dowodów w postępowaniu kasacyjnym?
- III CSK 300/18 2019-04-26Czy Sąd Najwyższy powinien przyjąć do rozpoznania skargę kasacyjną, jeśli zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie odwołują się wprost do art. 233 § 1 k.p.c., ale wskazują na błędy w ustaleniu stanu faktycznego, któ…
Powołane przepisy
art. 233 § 1 KPCart. 378 § 1art. 3983 § 3 KPCart. 3986 § 3§ 1§ 3§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy