I CSK 560/16

Sygn. akt I CSK 560/16 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa Z. B. przeciwko G. […] sp. z o.o. w W. obecnie G. […] S.A. w W. o ochronę dóbr osobistych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powoda zaskarżającą wyrok Sądu Okręgowego w W. oddalający powództwo w zakresie roszczenia o zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych. W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego powód uzasadniał wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem przesłanek określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.). Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga, by przedstawione w niej zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Chodzi więc o zagadnienie prawne, które będzie miało znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia konkretnej skargi kasacyjnej lecz także dla praktyki sądowej w ogólności. Kwalifikacji takiej nie można przypisać wskazanym przez skarżącego zagadnieniom prawnym mającym prowadzić - na co wprost wskazuje ich sformułowanie - do uzyskania odpowiedzi co do trafności rozstrzygnięcia, jakie zapadło w zaskarżonym wyroku, a nie do wyjaśnienia abstrakcyjnego problemu nierozwiązanego w dotychczasowym orzecznictwie. 3 Brak szerszego uzasadnienia, podnoszonej w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, rozbieżności w wykładni prawa występującej w orzecznictwie sądów, obejmującego analizę wskazanych w nim wyroków także pod kątem podobieństwa stanów faktycznych, w których zapadły, pozbawia wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w zakresie opartym na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. skuteczności. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu. Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. aw jw