I CSK 5737/22

I CSK 5737/22 POSTANOWIENIE 20 września 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Widło na posiedzeniu niejawnym 20 września 2023 r. w Warszawie w sprawie z powództwa A.R. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w Warszawie od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 30 maja 2022 r., I ACa 255/22, 1. odrzuca skargę ; 2. zasądza od pozwanego Banku spółki akcyjnej w W. na rzecz powódki A.R. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu niniejszego postanowienia, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w sprawie z powództwa A.R. przeciwko pozwanej Bankowi spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, wyrokiem z 30 maja 2022 r., w punkcie pierwszym sprostował orzeczenie Sądu pierwszej instancji w zakresie oznaczenia stron postępowania, w punkcie drugim zmienił zaskarżony wyrok, w I CSK 5737/22 2 punkcie trzecim oddalił apelację pozwanej w pozostałym zakresie, a w punkcie czwartym orzekł o kosztach. Pozwana Bank spółka akcyjna w W. wniosła skargę kasacyjną od tego wyroku zaskarżając go w części, to jest w zakresie punktu trzeciego i czwartego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie powództwa ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną powódka wniosła o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania, ewentualnie oddalenie, a w każdym wypadku o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z uwagi na obarczenie jej nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym wyrażającym się w sprzeczności między zakresem zaskarżenia a wnioskiem skargi. Stosownie do art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1) oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Elementy te mają dla skargi charakter konstrukcyjny, a ich brak nie podlega usunięciu (zob. postanowienie SN z 29 października 2021 r., V CSK 31/21). Bezwzględnie wymagane jest, by wyżej wspomniany zakres zaskarżenia oraz wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane; brak takiej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej (zob. postanowienia SN z: 12 października 2007 r., V CSK 309/07, 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12, 21 kwietnia 2021 r., IV CSK 58/21, 9 marca 2022 r., II CSKP 439/22). Skarga kasacyjna wniesiona przez pozwanego nie odpowiada opisanym wyżej wymaganiom. Wyrok Sądu Apelacyjnego został bowiem zaskarżony jedynie I CSK 5737/22 3 w części – z pominięciem zawartego w punkcie pierwszym rozstrzygnięcia w przedmiocie sprostowania orzeczenia Sądu pierwszej instancji oraz, co istotne, objętego punktem drugim orzeczenia zmieniającego wyrok pierwszej instancji w zakresie odsetek na korzyść pozwanej. Jednocześnie jednak skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości. Sprzeczność ta nie podlega obecnie usunięciu – art. 3986 § 1 k.p.c. (także w związku z art. 3986 § 3 in fine k.p.c.) umożliwia bowiem wyłącznie usuwanie braków formalnych, to jest działanie w przypadkach, w których skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 lub 3 k.p.c. Unormowania te nie umożliwiają jednak sanowania braku konstrukcyjnych elementów skargi, enumerowanych w art. 3984 § 1 k.p.c. Skarga kasacyjna podlegała zatem odrzuceniu przez Sąd Apelacyjny na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. Wobec nieodrzucenia jej przez Sąd drugiej instancji, podlegała ona odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. O kosztach rozstrzygnięto, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98 k.p.c.) na podstawie § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. (A.G.) [ms]