I CSK 682/22

Sygn. akt I CSK 682/22 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mariusz Załucki w sprawie z powództwa J. M.-S. przeciwko J. K. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 maja 2022 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 lutego 2021 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania UZASADNIENIE Powód J. M.-S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 lutego 2021 r., którym oddalono jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 września 2019 r., oddalającego powództwo przeciwko J. K. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności. Sąd Najwyższy zważył: W niniejszej skardze oparto się na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., podnosząc, że w sprawie występują następujące istotne zagadnienie prawne: a) Czy nieweryfikowalna matematycznie wysokość świadczeń obciążających stronę na podstawie zawartej ugody wymaga z uwagi na kauzalność umów nazwanych zgody stron na abstrakcyjny charakter takiej umowy? 2 b) Czy uznając konieczność respektowania właściwości natury stosunku prawnego, jakim jest ugoda co do działu spadku dopuszczalnym jest uznanie za ważne postanowienia o wysokości spłat w nieweryfikowalnej matematycznie wysokości? c) Czy ugoda zawarta między spadkobiercami, regulująca rozliczenia z tytułu działu spadku zachowuje swą kauzę w przypadku odrzucenia spadku przez osobę uprawnioną z ugody? Powód zawarł ugodę w przedmiocie rozliczeń związanych z działem spadku. W jego ocenie okoliczność odrzucenia spadku przez jednego ze spadkobierców oraz brak wyszczególnienia stanu spadku w ugodzie doprowadziły do utraty causy czynności prawnej ugody. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. - zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z dnia 14 września 2012 r., I UK 218/12 - nie publ.), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z dnia 24 października 2012 r., I PK 129/12 - nie publ.). Wspomniane wątpliwości muszą znajdować się w związku przyczynowym z rozstrzygnięciem sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2014 r., III CZP 79/14, BSN 2014, nr 11, s. 7), który powinien wynikać z uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2013 r., III CZP 71/13, nie publ.). Kolejnym niezbędnym elementem uzasadnienia tej przesłanki jest wskazanie przepisu prawa, który wzbudził poważne wątpliwości (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2014 r., II PK 257/13, nie publ.), a także różnych możliwych sposobów jego interpretacji, wynikających z judykatury lub piśmiennictwa, w tym również zajęcia przez samego skarżącego stanowiska co do rozstrzygnięcia sprawy oraz przyczyn wadliwości zaskarżonego orzeczenia (zob. np. postanowienie Sądu 3 Najwyższego z dnia 5 czerwca 2013 r., III SK 54/12, nie publ.). Wymagania tego nie można zastąpić postawieniem samych pytań do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2011 r., I PK 52/11, nie publ.) Przedstawione uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie spełnia powyższych wymagań. Przedmiotem ugody zawartej między stronami były rozliczenia związane z działem spadku po małżonce powoda i matce pozwanego. Powód nie wykazał, by nie nie doszło do otwarcia spadku po tej osobie. Zasady wykładni oświadczeń woli wskazane w art. 65 § 2 k.c. nakazują poszukiwać celu umowy nadawanego jej przez strony w chwili zawarcia. Nie ulega wątpliwości, że powód i pozwany dążyli do uregulowania panujących między nimi stosunków majątkowych i handlowych w związku ze śmiercią bliskiej im osoby. Fakt zawarcia ugody na określoną kwotę spłaty prowadzi do wniosku, że tak określona kwota wydawała się obu stronom adekwatna bądź możliwa do zaakceptowania w świetle ich wiedzy o stanie spadku, którego opisanie nie stanowiło essentialia negotii ugody. Zmiana faktycznych stosunków między stronami po dokonanu czynności prawnej nie może zaś być utożsamiana z odpadnięciem causy. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. a.s.