I CSK 695/16

WyrokIzba Cywilna2017-05-10

Skład orzekający: Mirosław Bączyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o zniesienie współwłasności jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdzając, że nie wystąpiła przesłanka oczywiście uzasadnionej skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Okręgowy prawidłowo wyjaśnił powody nieuwzględnienia modyfikacji stanowiska wnioskodawczyni co do sposobu zniesienia współwłasności i nie można mu zarzucić niewłaściwego rozstrzygnięcia w świetle ustaleń faktycznych i stanowiska stron.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, które oddaliło jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego o podziale nieruchomości. Skarżąca zarzucała naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, twierdząc, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy analizował uzasadnienia postanowień sądów niższych instancji, treść skargi kasacyjnej oraz odpowiedzi uczestników postępowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i stwierdził, że strony ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 695/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku S. H. Z. przy uczestnictwie E. S., W. S. i S. Z. o zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 lipca 2016 r., sygn. akt IV Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. stwierdza, że wnioskodawczyni i uczestnicy postępowania ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie. 2 UZASADNIENIE Wnioskodawczyni S. Z. złożyła skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 1 lipca 2016 r., w którym oddalono apelację tej wnioskodawczyni, wniesioną od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 14 maja 2015 r. W postanowieniu tym dokonano podziału nieruchomości bliżej opisanej we wniosku (s. 439-440 akt sprawy; t. III). W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni podnoszono zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego i prawa materialnego. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca podnosiła, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozstrzygnięcie co do istoty. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analizując treść uzasadnienia postanowień obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie sprawy kasacyjnej do rozpoznania, a także treść odpowiedzi uczestników postępowania na skargę (s. 583 i n. akt sprawy, t. III), Sąd Najwyższy stwierdził, że - wbrew stanowisku skarżącej - w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Złożona skarga nie jest bowiem oczywiście uzasadniona w rozumieniu tego przepisu. Sąd Okręgowy w prawidłowy i przekonywający sposób wyjaśnił to, dlaczego nie wziął pod uwagę modyfikacji stanowiska wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym sposobu zniesienia współwłasności nieruchomości objętej obecnym postępowaniem. Nie sposób także zarzucić Sądowi Okręgowemu niewłaściwego, definitywnego rozstrzygnięcia co do sposobu zniesienia współwłasności nieruchomości objętej wnioskiem w świetle dokonanych ustaleń faktycznych i wyrażonego przez uczestników oraz wnioskodawczynię stanowiska odnośnie do sposobu dokonania podziału (s. 5-6 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia). 3 W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 520 § 1 k.p.c. jw l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3989 § 1 KPCart. 520 § 1 KPC§ 1 pkt 4§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy