I CSK 699/18

Sygn. akt I CSK 699/18 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa Naczelnej Izby […] w W. przeciwko Redaktorowi Naczelnemu Tygodnika "N. " o nakazanie zamieszczenia sprostowania, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 maja 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 czerwca 2018 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jej oczywistej zasadności. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się "oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.). Skarżący wskazał, że oczywista zasadność skargi wyraża się w błędnym uznaniu, że powództwo w niniejszej sprawie wytoczone zostało przeciwko Redaktorowi Naczelnemu tygodnika „N.” w sytuacji, gdy analiza okoliczności sprawy, prowadzi do wniosku, że powód zamierzał pozwać T. L. tj. podmiot, który nie jest biernie legitymowany w sprawach o nakazanie opublikowania sprostowania. Zapatrywanie to nie jest trafne. Sąd Apelacyjny – kierując się stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 stycznia 2018 r., I CSK 221/17 - wyjaśnił, że rzeczywistą intencją powoda było pozwanie redaktora 3 naczelnego tygodnika „N.”, piastowanego, w dniu składania pozwu oraz w chwili orzekania przez Sąd pierwszej instancji, przez T. L. Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej oczywistej zasadności. Okoliczności wskazane przez skarżącego nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia. Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa. Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana. Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw