I CSK 797/18

WyrokIzba Cywilna2019-06-14

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o zasiedzenie nieruchomości może zostać przyjęta do rozpoznania, jeśli jej oczywista zasadność opiera się na błędnym założeniu o braku domniemania samoistnego posiadania, podczas gdy przepis art. 339 k.c. ustanawia takie domniemanie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ nie została wykazana żadna z przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Skarżący błędnie argumentował o braku samoistnego posiadania przez wnioskodawców, ignorując przy tym domniemanie z art. 339 k.c. oraz niekwestionowane ustalenia faktyczne dotyczące ogrodzenia działki, które manifestowały wolę posiadania.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy domagali się stwierdzenia nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. Uczestniczka postępowania wniosła skargę kasacyjną, argumentując, że wnioskodawcy nie wykazali samoistnego charakteru posiadania. Sąd Najwyższy zauważył, że skarżąca pominęła domniemanie z art. 339 k.c. oraz faktyczne ogrodzenie działki przez wnioskodawców, które świadczyło o ich woli posiadania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 797/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku E. K. i S. K. przy uczestnictwie Gminy K. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 czerwca 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 10 maja 2018 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestnik wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi. W jego ocenie ma ona wynikać stąd, że Sąd oczywiście bezpodstawnie przyjął, iż wnioskodawcy byli posiadaczami samoistnymi, gdy tymczasem oni powinni to wykazać. Skarżący nie dostrzegł jednak art. 339 k.c., z którego wynika domniemanie samoistnego charakteru posiadania. Co więcej, z niekwestionowanych ustaleń faktycznych wynikało, że wnioskodawcy działkę od dawna ogrodzili, czym wyraźnie zamanifestowali swoją wolę co do jej posiadania. Skarga nie jest zatem oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. a aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 339 KC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy