I CSK 846/24

WyrokIzba Cywilna2024-06-07

Skład orzekający: Karol Weitz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien przyjąć do rozpoznania skargę kasacyjną, gdy skarżący powołuje się na istotne zagadnienie prawne i oczywistą zasadność skargi, a przedstawione zagadnienia mają charakter incydentalny i kazuistyczny?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeżeli nie zachodzą przesłanki określone w art. 3989 § 1 k.p.c., w tym występowanie istotnego zagadnienia prawnego lub oczywista zasadność skargi. Przedstawione przez skarżącego zagadnienia prawne, dotyczące możliwości merytorycznego rozpoznania wniosku o zasiedzenie nieruchomości po prawomocnym postanowieniu w sprawie o dział spadku, zostały uznane za mające charakter czysto incydentalny i kazuistyczny, nie spełniający wymogów istotnego zagadnienia prawnego. Ponadto, powoływanie się na oczywistość zasadności skargi i jednocześnie na potrzebę wykładni prawa wzajemnie się wyklucza, co stanowi pozorowanie występowania przesłanek publicznoprawnych.
Stan faktyczny
Skarżąca K.D. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie dotyczącego stwierdzenia zasiedzenia. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz na oczywistą zasadność wniesionej skargi. Sformułowane przez skarżącą zagadnienia dotyczyły możliwości merytorycznego rozpoznania wniosku o zasiedzenie nieruchomości po prawomocnym postanowieniu w sprawie o dział spadku, obejmującego tę nieruchomość.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i ustalił, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem.

Pełny tekst orzeczenia

I CSK 846/24 POSTANOWIENIE 7 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Karol Weitz na posiedzeniu niejawnym 7 czerwca 2024 r. w Warszawie w sprawie z wniosku K.D. z udziałem E.B., M.F., J.K., J.K.1, M.Ż. oraz P.D., A.D., P.M. i A.D.1 - następców prawnych A.D.2 o stwierdzenie zasiedzenia, na skutek skargi kasacyjnej K.D. od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z 15 marca 2022 r., II Cz 1715/21, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2. ustala, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w tym postępowaniu. (M.M.) UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje I CSK 846/24 2 potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej wnioskodawczyni K. D. od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 15 marca 2022 r. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz na oczywistą zasadność wniesionej skargi. Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury Sądu Najwyższego przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Istotność zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) konkretyzuje się w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia, wskazaniu przepisów prawa, na których tle zagadnienie to wyłoniło się, oraz zaprezentowaniu argumentacji jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych ocen prawnych I CSK 846/24 3 (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 24 maja 2016 r., I CSK 666/15, nie publ.). Skarżąca w skardze podniosła jako istotne zagadnienie prawne potrzebę rozstrzygnięcia kilku kwestii: 1. „czy wydanie prawomocnego postanowienia w sprawie o dział spadku i zniesienie współwłasności, wyłącza możliwość merytorycznego rozpoznania wniosku, złożonego przez osobę trzecią nie będącą uczestnikiem postępowania o dział spadku, o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości będącej przedmiotem uprzedniego działu spadku, z datą zasiedzenia wcześniejszą niż data postanowienia w przedmiocie działu spadku?" 2. 2) „czy w wypadku prawomocnego zakończenia postępowania o dział spadku obejmującego nieruchomość, której własność osoba trzecia nabyła przez zasiedzenie, jedynym środkiem prawnym osoby trzeciej jest skarga o wznowienie postępowania o dział spadku, czy też osoba taka może zainicjować postępowanie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, a w razie uwzględnienia wniosku o zasiedzenie ze stwierdzeniem zasiedzenia z datą wcześniejszą niż data postanowienia działowego uczestnikom postępowania działowego przysługuje skarga o wznowienie postępowania o dział spadku?" Jednak tak sformułowane zagadnienie prawne nie tylko nie spełnia przedstawionych powyżej wymagań tej przesłanki przedsądu, ale sprowadza się wyłącznie do pytań o czysto incydentalnym i kazuistycznym charakterze, nie zawierając w sobie elementów, które mogłyby pozwolić na sformułowanie przez Sąd Najwyższy – w ramach rozpoznania skargi kasacyjnej – ogólnego stanowiska o uniwersalnym wymiarze. W konsekwencji, podniesione kwestie z oczywistych powodów nie mogą stanowić istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżąca w skardze kasacyjnej nie wykazała także występowania innej przesłanki przedsądu w postaci oczywistej zasadności skargi. W judykaturze Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej I CSK 846/24 4 oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie. Sytuacja taka w szczególności istnieje wtedy, gdy bez wątpienia wystąpiły uchybienia, na które powołuje się skarżący, lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesiony środek zaskarżenia. Pamiętać przy tym trzeba, że oczywiste jest to, co jest widoczne bez potrzeby głębszej analizy, czy przeprowadzenia dłuższych badań lub dociekań. Skarżący musi zatem wykazać, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na pierwszy rzut oka, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.). Bliższa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala jednak na stwierdzenie, że skarga kasacyjna jest – w powyższym rozumieniu – oczywiście uzasadniona. Należy także zauważyć, że między twierdzeniem skarżącej, iż w sprawie występuje istotne zagadnienia prawne oraz że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona zachodzi wewnętrzna sprzeczność. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 25 kwietnia 2008 r., III CSK 64/08 (nie publ.) wyjaśnił, że powoływanie się na oczywistość zasadności skargi i konieczność dokonania wykładni prawa wzajemnie się wyklucza. Taki sposób konstruowania skargi kasacyjnej jest pozorowaniem występowania w sprawie okoliczności publicznoprawnych, w oparciu, o które Sąd Najwyższy dokonuje oceny na podstawie art. 3989 k.p.c. Z tych wszystkich względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. [SOP] [ał] I CSK 846/24 5

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3989 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 520 § 1 KPC§ 1§ 2§ 1 pkt 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy