I CSK 859/14

Sygn. akt I CSK 859/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z wniosku J. G. przy uczestnictwie F. vel F. D., A. G., L. G., R. vel R. O., Y. vel Y. G., H. T., K. vel K. M. i R. R. H. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z tych przesłanek. Wnioskodawca domaga się przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w związku z jej oczywistą zasadnością. Powyższego wniosku skarżącego nie sposób jednak podzielić. Lektura skargi kasacyjnej wskazuje bowiem, że skarżący w istocie swoją argumentację sprowadza do zarzutów dotyczących ustalenia faktów i oceny dowodów. Tymczasem z art. 3983 k.p.c. wynika, że dopuszczalne jest wprawdzie oparcie skargi kasacyjnej na podstawie naruszenia przepisów postępowania, z wyłączeniem jednak zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów, nawet wtedy, gdy naruszenie tych przepisów mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). [aw]