I CSK 92/15

Sygn. akt I CSK 92/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa P. Spółki z o.o. w W. przeciwko M. S.A. w W. o stwierdzenie nieważności uchwał, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa 1/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu w sprawie istotnych zagadnień prawnych związanych z prawem wykonywania przez wierzyciela akcjonariusza, prawa z akcji które nabył w ramach postępowania egzekucyjnego. Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Przedstawione zagadnienia prawne pozostają na marginesie poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych. Opierają się one - jak trafnie zauważa strona pozwana w odpowiedzi na skargę kasacyjną - na założeniu, że między wierzycielem akcjonariusza, który nabył prawo do akcji w drodze postępowania egzekucyjnego, a uprzednio ustanowionym w toku egzekucji z wierzytelności zarządcą istnieje pewien rodzaj następstwa prawnego. Tymczasem nabycie prawa do akcji w drodze postępowania egzekucyjnego ma charakter pierwotny. Ponadto trafnie podniesiono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że wierzyciel akcjonariusza ma prawo wystąpić z powództwem o stwierdzenie nieważności uchwały spółki, ale tylko pod warunkiem, że zaskarżenie to zmierza do zaspokojenia wierzyciela w drodze egzekucji (por. uchwała SN z 25 listopada 2011 r., III CZP 64/11, OSNC 2012, nr 6, poz. 67). Ustalenia faktyczne sprawy nie uzasadniają zaś takiego wniosku. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. 3