I CZ 102/09

Sygn. akt I CZ 102/09 POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa A. C. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Skarbu Państwa i Starostę Powiatu Ż. o ustalenie i odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 stycznia 2010 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 20 marca 2009 r., sygn. akt I WSC (…), I ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 20 marca 2009 r. Sąd Apelacyjny w oddalił wniosek powódki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu i odrzucił skargę kasacyjną. W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie tego postanowienia i nadanie skardze kasacyjnej dalszego biegu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Stosownie do dyspozycji art.168 k.p.c. jeżeli strona nie dokonała czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem sine qua non dla przywrócenia terminu jest brak winy podmiotu składającego wniosek o jego przywrócenie. Jako criterium divisionis przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W piśmiennictwie wskazuje się, iż można i należy stronie, która powinna znać prawo, za zawinioną poczytywać nieznajomość jasno ujętych przepisów, a dopuszczenie się przez stronę chociażby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej winy i tym samym nie uzasadnia przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. W przedmiotowej sprawie powódka była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Obowiązkiem zaś profesjonalnego pełnomocnika jest zaś przede wszystkim znajomość przepisów prawnych oraz ich wykładni, zwłaszcza prezentowanej w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Obiektywne kryterium staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, w tym reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika wyklucza w niniejszej sprawie skuteczną ekskulpację powódki, a tym samym brak jest podstaw do przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.