I CZ 130/17

PostanowienieIzba Cywilna2017-12-06

Skład orzekający: Maria Szulc, Mirosław Bączyk, Bogumiła Ustjanicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uzupełnienie skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, dokonane po wezwaniu sądu, może być skuteczne, jeśli pierwotna skarga została wniesiona osobiście i nie spełniała wymogów formalnych?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że skarga kasacyjna wniesiona osobiście, która nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 871 § 2 k.p.c. (brak zdolności postulacyjnej), podlega odrzuceniu a limine bez możliwości uzupełnienia. Pismo procesowe złożone w wyniku nieprawidłowego wezwania do uzupełnienia braków nie może stanowić kontynuacji nieskutecznej skargi, lecz podlega ocenie z punktu widzenia przesłanek formalnych skutecznie wniesionej skargi kasacyjnej, w tym zachowania terminu.
Stan faktyczny
Pozwany wniósł skargę kasacyjną osobiście. Sąd Apelacyjny odrzucił ją, uznając, że nie spełnia wymogów formalnych i że uzupełnienie jej przez profesjonalnego pełnomocnika nastąpiło z naruszeniem terminu. Pozwany wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego i nie obciążył go obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 130/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. przeciwko T.S. o uznanie czynności prawnych za bezskuteczne, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 grudnia 2017 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 8 września 2017 r., sygn. akt I ACa (…), 1) oddala zażalenie; 2) nie obciąża pozwanego obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skargę pozwanego od wyroku tego Sądu z dnia 25 maja 2017 r. jako nie spełniającą wymagania określonego w art. 871 § 2 k.p.c. stwierdzając 2 nadto, że uzupełnienie tej skargi przez jej sporządzenie i podpisanie przez profesjonalnego pełnomocnika nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu do jej wniesienia określonego w art. 3985 § 1 k.p.c. W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany zarzucił naruszenie art. 871 § 1 w zw. z 3986 § 2 k.p.c. oraz art. 871 § 1 w zw. z 130 § 3 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie i nadanie dalszego biegu skardze kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Ma rację skarżący, że Sąd drugiej instancji oczywiście wadliwie wezwał pozwanego do uzupełnienia osobiście wniesionej skargi kasacyjnej przez jej sporządzenie i wniesienie przez adwokata lub radcę prawnego, naruszając wskazane w zażaleniu przepisy postępowania. W razie sporządzenia skargi z naruszeniem art. 871 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna podlega bowiem odrzuceniu a limine bez wdrażania procedury naprawczej, z uwagi na brak zdolności postulacyjnej skarżącego. Nie może być ona uzupełniona nawet w wyniku nieprawidłowego wezwania do uzupełnienia braków, a pismo procesowe złożone w wyniku takiego wezwania nie może stanowić kontynuacji nieskutecznej skargi lecz podlega ocenie z punktu widzenia przesłanek formalnych, które ma spełniać skutecznie wniesiona skarga kasacyjna, w tym również pod kątem zachowania ustawowego terminu określonego w art. 3985 § 1 k.p.c. W niniejszym postępowaniu nie podlega badaniu i ocenie przyczyna uchybienia terminowi i oczywista wadliwość wezwania pozwanego do uzupełnienia braku i jej skutek w postaci złożenia prawidłowo sporządzonej skargi kasacyjnej, a jedynie zachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. Z uwagi na charakter sprawy oraz sytuację majątkową skarżącej, o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 102 i 108 § 1 w zw. z art. 394 § 3, 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [as] jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3986 § 2 KPCart. 871 § 2 KPCart. 3985 § 1 KPCart. 871 § 1art. 39814art. 3941 § 3 KPCart. 102art. 394 § 3art. 39821 KPC§ 2§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy