I CZ 27/60

PostanowienieIzba Cywilna1960-05-14

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zwolnienie od kosztów sądowych przy wniesieniu powództwa głównego rozciąga się na powództwo wzajemne oraz na środek prawny od orzeczenia o kosztach?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że zwolnienie od kosztów sądowych przy wniesieniu powództwa głównego rozciąga się również na powództwo wzajemne. Ponadto, zwolnienie to obejmuje także środek prawny (zażalenie) od orzeczenia, którym sąd pierwszej instancji rozstrzygnął jednocześnie o kosztach powództwa głównego i wzajemnego. W związku z tym, wpłacenie przez stronę żądanych kosztów po upływie terminu od otrzymania wezwania nie miało znaczenia dla sprawy.
Stan faktyczny
Powód wniósł pozew o zapłatę czynszu, a pozwana spółdzielnia wniosła pozew wzajemny o zwrot kosztów remontu. Oba powództwa zostały oddalone. Pozwany wniósł zażalenie na orzeczenie o kosztach, które zostało zwrócone przez Sąd Wojewódzki z powodu braku wpłaty. Pozwany zaskarżył postanowienie o zwrocie zażalenia, domagając się jego dalszego biegu, wskazując na wcześniejsze zwolnienie od kosztów sądowych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Wojewódzkiego o zwrocie zażalenia.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia S. Breyer (sprawozdawca). Sędziowie: L. Konic, J. Kamiński.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Powszechnej Spółdzielni Spożywców w H. przeciwko Włodzimierzowi G. o 78.897,40 zł, po rozpoznaniu zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Białymstoku z dnia 28.XII.1960 r.,zaskarżone postanowienie uchylił.Uzasadnienie faktyczneWłodzimierz G. wniósł powództwo przeciwko Powszechnej Spółdzielni Spożywców w H. o zapłatę czynszu w wysokości 5.800 zł za lokal piekarni zajmowanej przez pozwaną Spółdzielnię w domu powoda. Pozwana Spółdzielnia wniosła powództwo wzajemne o kwotę 78.897 zł 40 gr z tytułu poniesionych przez nią kosztów remontu. Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego z dnia 9.II.1959 r. powództwo główne zostało oddalone, powództwo zaś wzajemne zostało wyłączone do odrębnego postępowania, a następnie wyrokiem z dnia 19.X.1959 r. również oddalone, przy czym koszty procesu zostały wzajemnie zniesione.Włodzimierz G. wniósł zażalenie na powyższy wyrok w części orzekającej o kosztach. Postanowieniem z dnia 28.XII.1959 r. Sąd Wojewódzki postanowił zwrócić to zażalenie pełnomocnikowi żalącego się na zasadzie art. 13 p. o k.s.Postanowienie to zaskarżył Włodzimierz G. na zasadzie art. 391 k.p.c., wnosząc o nadanie zwróconemu zażaleniu dalszego biegu.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Trafny jest pogląd zażalenia, że skoro żalący się został przy wniesieniu powództwa głównego postanowieniem Sądu Powiatowego w Hajnówce z dnia 19.IV.1958 r. C. 58/58 zwolniony od kosztów sądowych, to zwolnienie to rozciąga się również na powództwo wzajemne. W każdym razie rozciąga się ono również na środek prawny od orzeczenia, którym Sąd I instancji orzekł jednocześnie o kosztach i powództwa głównego, i powództwa wzajemnego. W tym stanie sprawy okoliczność, że żalący się wpłacił żądane koszta już po upływie 7-dniowego terminu od otrzymania wezwania, nie ma znaczenia dla sprawy. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 13art. 391 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026.